শেষাদ্ৰীৰ জীৱন গুণী কৰ্মযোগৰ জীৱন্ত নিদৰ্শন; তেওঁ ৩২খন কিতাপ আৰু ১০,০০০ৰো অধিক চিঠিৰ জৰিয়তে পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল: হোছবালে

বেংগালুৰু, ১৩ নৱেম্বৰ (হি.স.)। প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে শুকুৰবাৰে কয় যে যোগ ভাৰতৰ বিশ্ব পৰিচয়ৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মাধ্যমত পৰিণত হৈছে। যোগৰ জৰিয়তে বিশ্বই ভাৰতৰ সভ্যতা, সংস্কৃতি, আধ্যাত্মিক চেতনা, জীৱন দৰ্শন বুজি পাইছে। যোগৰ প্ৰতি বিশ্বব্যাপী আগ্ৰহ বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে আয়ুৰ্বেদৰ গ্ৰহণযোগ্যতাও ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পাইছে। বিদেশত ১৫০ টাতকৈও অধিক আয়ুৰ্বেদ প্ৰশিক্ষণ পাঠ্যক্ৰমৰ স্বীকৃতি ভাৰতীয় জ্ঞান পৰম্পৰাৰ প্ৰতি বিশ্বৰ ক্ৰমবৰ্ধমান আস্থাৰ প্ৰমাণ।

প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে শুকুৰবাৰে বেংগালুৰুৰ জিগনিৰ প্ৰশান্তি কুটিৰমত স্বামী বিবেকানন্দ যোগ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান (এছ-ব্যাসা) বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সোণালী জয়ন্তীৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠান উদযাপন আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ প্ৰাক্তন সৰকাৰ্যৱাহ তথা জ্যেষ্ঠ চিন্তাবিদ এইচ.ভি. শেষাদ্ৰীৰ জন্মশতাব্দী স্মৃতিচাৰণ অনুষ্ঠানত সম্বোধন কৰি আছিল । এই উপলক্ষে তেওঁ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ সোণালী জয়ন্তী প্ৰশাসনিক ব্লকৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰাৰ লগতে কেৰেলাৰ তিৰুৱনন্তপুৰমত এছ-ভিৱাইএছএৰ অফ-কেম্পাছ কেন্দ্ৰ উদ্বোধন কৰে।

প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কয় যে কৰ্ণাটক যুগ যুগ ধৰি যোগাভ্যাস আৰু আধ্যাত্মিক পৰম্পৰাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ আহিছে। স্বামী বিবেকানন্দই দাসত্বৰ সময়ছোৱাত ভাৰতীয় যুৱক-যুৱতীসকলক যোগ আৰু আধ্যাত্মিক চেতনাৰ পথ দেখুৱাইছিল। তেওঁৰ প্ৰেৰণাৰে লালন-পালন কৰা যোগৰ পৰম্পৰাই এতিয়া পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো কোণত স্থান পাইছে। কাটাৰৰ ৰাজপৰিয়ালকে ধৰি বহু দেশৰ লোকে ভাৰতীয় যোগব্যৱস্থাত যোগদান কৰিছে। বিশ্বৰ বিশিষ্ট নেতা আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ মাজতো যোগৰ অনুশীলন বৃদ্ধি পাইছে। ইয়াৰ ফলত ভাৰতৰ প্ৰতি বিশ্বব্যাপী আকৰ্ষণ আৰু আত্মীয়তা বৃদ্ধি পাইছে। তেওঁ কয় যে আয়ুৰ্বেদেও বিশ্বজুৰি নিজৰ উপস্থিতি শক্তিশালী কৰি তুলিছে। বিভিন্ন দেশত ১৫০ টাতকৈও অধিক আয়ুৰ্বেদ প্ৰশিক্ষণ পাঠ্যক্ৰমৰ স্বীকৃতিয়ে ভাৰতীয় পৰম্পৰাগত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ক্ৰমবৰ্ধমান গ্ৰহণযোগ্যতাক প্ৰতিফলিত কৰিছে।

শেষাদ্ৰীলৈ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাই মোদীয়ে কয় যে তেওঁ নিজৰ সমগ্ৰ জীৱন ব্যক্তিগত বিকাশ আৰু ৰাষ্ট্ৰ নিৰ্মাণৰ অভিযানত উৎসৰ্গা কৰিছিল। তেওঁ বুজি পাইছিল যে এখন দেশত সফলতাৰ শিখৰত উপনীত হ’বলৈ নিষ্ঠাবান, সক্ষম আৰু অনুশাসিত নাগৰিকৰ প্ৰয়োজন। এনে নাগৰিক গঢ়াৰ বাবে তেওঁ সমগ্ৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰিছিল। তেওঁৰ ব্যক্তিত্ব অপৰিসীম আছিল, তথাপিও তেওঁৰ আচৰণ আছিল অত্যন্ত নম্ৰ আৰু সহজ। তেওঁ পিছুৱাই গৈ আনক প্ৰচাৰ কৰা আৰু মানুহক জাতীয় কামৰ সৈতে সংযোগ কৰাত বিশ্বাস কৰিছিল।

তেওঁ কয় যে শেষাদ্ৰী জীয়ে সমাজসেৱাক এগৰাকী মাতৃৰ নিস্বাৰ্থ সেৱাৰ সৈতে সমান কৰিছিল। মাতৃয়ে যেনেকৈ কোনো পুৰস্কাৰ আশা নকৰাকৈ সন্তানৰ যত্ন লয়, সেইদৰে সমাজকো একে মনোভাৱেৰে সেৱা কৰা উচিত। এই ধাৰণাটো তেওঁ নিজৰ জীৱনত কাৰ্যকৰী কৰিলে। তেওঁৰ সৈতে থকা ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্কক স্মৰণ কৰি প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কয় যে তেওঁৰ স্নেহ আৰু পথ প্ৰদৰ্শন তেওঁৰ স্মৃতিত প্ৰাঞ্জল হৈয়েই আছে।

প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে প্ৰশান্তি কুটিৰামৰ পাঁচ দশকৰ যাত্ৰাক সেৱা, আধ্যাত্মিক অনুশীলন, আৰু সমৰ্পণৰ এক প্ৰেৰণাদায়ক কাহিনী বুলি অভিহিত কৰে। তেওঁ কয় যে পাঁচ দশকৰ আগতে আৰম্ভ হোৱা এটা সাধাৰণ যোগ কেন্দ্ৰ এতিয়া এক বৃহৎ শৈক্ষিক, গৱেষণা, আৰু স্বাস্থ্য প্ৰতিষ্ঠানলৈ পৰিণত হৈছে। ইয়াত আধুনিক বিজ্ঞানৰ পৰীক্ষাৰ বিপৰীতে যোগৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰা হৈছে। প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ঘৰুৱা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত মানৱতাৰ সেৱা আগবঢ়োৱা যোগ প্ৰজন্মৰ প্ৰজন্মৰ খেতি কৰিছে।

তেওঁ কয় যে আয়ুৰ্বেদ, প্ৰাকৃতিক চিকিৎসা, আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ সৈতে যোগক একত্ৰিত কৰি ইয়াত স্বাস্থ্যৰ এক ব্যাপক ধাৰণা গঢ়ি তোলা হৈছে। জীৱনশৈলীৰ লগত জড়িত ৰোগসমূহৰ সমাধানৰ বাবেও এই প্ৰতিষ্ঠানটোৱে উল্লেখযোগ্য গৱেষণা অব্যাহত ৰাখিছে। ১৯৭৫ চনত স্থাপিত এছ-ভিয়াছাই যোগ শিক্ষা আৰু বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰখনত উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াইছে।

অনুষ্ঠানত ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ সহকাৰ্যবাহ দত্তত্ৰেয় হোছাবালেয়ে এইচ.ভি. শেষাদ্ৰীৰ জীৱন ভাগৱত বৰ্ণিত সাত্বিক কৰ্মযোগৰ জীৱন্ত নিদৰ্শন হিচাপে অভিহিত কৰে। তেওঁ কয় যে সৰুৰে পৰা দেশপ্ৰেমেৰে ৰঞ্জিত শেষাদ্ৰীয়ে তেওঁৰ দৰে অগণন স্বেচ্ছাসেৱকক গোটেই জীৱন ৰাষ্ট্ৰৰ সেৱা কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। তেওঁৰ জীৱন আছিল ত্যাগ, কঠোৰতা, সৰলতা, অধ্যয়ন, সংগঠনৰ প্ৰতি সমৰ্পিততাৰ নিদৰ্শন।

হোছাবালেই উল্লেখ কৰে যে তেওঁৰ ৩২খন গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে শেষাদ্ৰীয়ে ভাৰতীয় সংস্কৃতি, সমাজ, ইতিহাস আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় চিন্তাধাৰাৰ এক ব্যাপক অভিব্যক্তি প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁৰ প্ৰধান গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে ছত্ৰপতি শিৱাজীৰ ওপৰত যুগাৱতৰ, ভাৰত বিভাজনৰ ওপৰত দি ট্ৰেজিক ষ্টোৰী অফ পাৰ্টিচন, জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ ওপৰত ভুগিলু, সংঘৰ দৰ্শনৰ ওপৰত আৰ এছ এছ: এ ভিজন ইন একচন। তেওঁৰ টৰবেৰালু নামৰ গ্ৰন্থখনে কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক সাহিত্য অকাডেমী বঁটাও লাভ কৰে। তেওঁৰ সাহিত্য আগন্তুক প্ৰজন্মৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মতাদৰ্শগত উত্তৰাধিকাৰ।

সৰকাৰ্যৱাহে কয় যে শেষাদ্ৰী জীয়ে গোটেই বছৰটো দেশৰ বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমণ কৰিছিল, সৰু সৰু গাঁওবোৰলৈ হাত আগবঢ়াই স্বেচ্ছাসেৱকৰ সৈতে মত বিনিময় কৰিছিল। তেওঁ ১০ হাজাৰৰো অধিক চিঠি লিখি কাৰ্যকৰ্তাসকলক পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। এই চিঠিবোৰে সাংগঠনিক কাম-কাজৰ প্ৰতি তেওঁৰ সংবেদনশীলতাৰ লগতে কাৰ্যকৰ্তাসকলৰ ব্যক্তিগত আৰু পাৰিবাৰিক সমস্যাও প্ৰতিফলিত কৰিছিল। যাদৱৰাও যোশীৰ নেতৃত্বত কৰ্ণাটকত আৰম্ভ হোৱা সেৱাৰ কাম-কাজৰ আয়োজন আৰু আগুৱাই নিয়াতো শেষাদ্ৰী জীয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

হোছাবালেয়ে শেষাদ্ৰীৰ সৰলতাৰ কথা উল্লেখ কৰি কৈছিল যে এবাৰ তেওঁ তেওঁক দাড়ি বনোৱাৰ সময়ত এটা ভঙা আইনা ব্যৱহাৰ কৰি থকা দেখিছিল। আইনাটো সলনি কৰাৰ পৰামৰ্শ পোৱাৰ লগে লগে শেষাদ্ৰী জীয়ে স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে কৈছিল যে যিমান দৃশ্যমান হ’ব লাগে, বাকীবোৰ দেখাৰ প্ৰয়োজন নাই। ভঙা আইনাটোক অশুভ বুলি বৰ্ণনা কৰি তেওঁ হাঁহি মাৰি ক’লে যে এই জীৱনত এতিয়া আৰু কি শুভ হ’ব লাগে, যি হ’ব লাগিছিল সেয়া হৈ গ’ল।

সমাধিৰ অৱস্থাৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিব ৰিতম্ভৰা পৰীক্ষাগাৰে

এছ-ব্যাসাৰ সোণালী জয়ন্তী উদযাপনত যোগ গৱেষণাক এক নতুন দিশ প্ৰদান কৰিবলৈ অত্যাধুনিক 'ৰিতম্ভৰা পৰীক্ষাগাৰ স্থাপন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ জৰিয়তে যোগৰ উচ্চ মাত্ৰা, বিশেষকৈ সমাধিৰ অৱস্থাৰ ওপৰত বৈজ্ঞানিক অধ্যয়ন কৰা হ ব। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে আধুনিক গৱেষণা পদ্ধতিৰ জৰিয়তে ভাৰতীয় যোগ পৰম্পৰাত বৰ্ণনা কৰা গভীৰ আধ্যাত্মিক অভিজ্ঞতাসমূহ বুজি পোৱা। প্ৰতিষ্ঠানখনৰ অধ্যক্ষ পদ্মশ্ৰী ড0 এইচ. আৰ. নাগেন্দ্ৰে কয় যে এই পৰীক্ষাগাৰখনে যোগৰ উচ্চ মাত্ৰাসমূহ বৈজ্ঞানিকভাৱে অনুসৰণ কৰাত সহায় কৰিব।

এছ-ব্যাসাৰ সোণালী জয়ন্তী উৎসৱ ১৩ৰ পৰা ২৩ নৱেম্বৰলৈ 'উন্নত ভাৰত ২০৪৭ৰ দিশে বিষয়বস্তুৰে অনুষ্ঠিত কৰা হৈছে। ই ২০০২ চনত গণ্য বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল। এই অনুষ্ঠানত পদ্মশ্ৰী ড0 এইচ. আৰ. নাগেন্দ্ৰ, সভাপতি, ব্যাসা ছচাইটি, প্ৰেম ভাণ্ডাৰী, মুখ্য উপদেষ্টা, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰিক্ৰমা, স্বতন্ত্ৰ দেৱ সিং, মন্ত্ৰী, জল শক্তি, উত্তৰ প্ৰদেশ, সতীশ গুপ্তা, উপ-সভাপতি, ৰাকেশ কুমাৰ তিৱাৰী, আৰু আহন বিয়ং-গু, প্ৰতিনিধি, দক্ষিণ কোৰিয়া সহ কেইবাজনো গণ্যমান্য ব্যক্তি উপস্থিত আছিল।

--------

হিন্দুস্থান সমাচাৰ / মনোজ কুমাৰ শইকীয়া