চলচ্চিত্ৰ: 'প্ৰেম কীটানু'

কলাকুশলী: বীৰ পাহাৰিয়া, আফিয়া চৈয়দ, অপৰশক্তি খুৰানা, ৰাকেশ বেদী, ইত্যাদি।

পৰিচালক: অপূৰ্ব সিং কাৰ্কি

ধাৰা: ৰোমাঞ্চ, কমেডী, পাৰিবাৰিক নাটক

সময়: ২ ঘন্টা ১৮ মিনিট

ৰেটিং: ★1⁄2 (১.৫/৫)

প্ৰেম, বন্ধুত্ব, কমেডী আৰু পাৰিবাৰিক সম্পৰ্কৰ মিশ্ৰণ প্ৰেম কীটানু এখন লঘু আৰু মনোৰঞ্জনমূলক ছবি হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছিল যদিও দুৰ্বল লেখা আৰু খণ্ডিত কাহিনীয়ে প্ৰভাৱ পেলাবলৈ অসমৰ্থ। ছবিখনৰ কনচেপ্ট নতুন নহয় আৰু ৰোমান্টিক কমেডীৰ পৰা আশা কৰা সহজতাৰ বেছিভাগ অংশতে অভাৱ।

সুহানীয়ে বিশালৰ জীৱনত প্ৰৱেশ কৰাৰ পৰাই কাহিনীটো আৰম্ভ হয়। দুয়োৰে ঘনিষ্ঠতা বাঢ়ি যায় আৰু বিশালক সম্পৰ্কটোৰ প্ৰতি গুৰুত্বপূৰ্ণ যেন লাগে। অৱশ্যে সুহানীৰ নিজস্ব আশা আৰু চিন্তা আছে। তাৰ পিছত ৰঞ্জিতৰ প্ৰৱেশে আখ্যান সলনি কৰাৰ চেষ্টা কৰে। তাৰ পিছত ছবিখনে প্ৰেম ত্ৰিভুজৰ সৈতে পৰিয়াল আৰু বন্ধুত্বক একত্ৰিত কৰে যদিও কেতিয়াবা কাহিনীটো স্বাভাৱিকভাৱে আগবাঢ়ি যোৱাতকৈ বাধ্যতামূলক অনুভৱ হয়। সম্পৰ্কৰ জটিলতা গভীৰ কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে যদিও চৰিত্ৰবোৰৰ সিদ্ধান্ত আৰু আৱেগৰ আঁৰত পৰ্যাপ্ত কঠিন ভিত্তি নাই। ফলত কাহিনীটোৱে দৰ্শকৰ সৈতে আৱেগিকভাৱে সংযোগ স্থাপন কৰাত ব্যৰ্থ হয়।

পৰিচালক তথা সাহিত্যিক অপূৰ্ব সিং কাৰ্কিয়ে ছবিখনৰ পৰিৱেশ পোহৰ কৰি ৰখাৰ চেষ্টা কৰিছে যদিও দুৰ্বল চিত্ৰনাট্যই তেওঁক সমৰ্থন কৰাত ব্যৰ্থ হৈছে। ৰোমাঞ্চ, কমেডী, পাৰিবাৰিক নাটকৰ মাজত ভাৰসাম্য ৰক্ষাৰ প্ৰচেষ্টা কেতিয়াবা অসামঞ্জস্যপূৰ্ণ যেন লাগে। ছবিখনত কেইবাটাও দৃষ্টান্ত আছে য’ত কাহিনীটোক আগুৱাই নিয়াৰ প্ৰয়োজন হৈছিল বা চৰিত্ৰবোৰক ভালদৰে অন্বেষণ কৰাৰ প্ৰয়োজন হৈছিল যদিও পৰিঘটনাবোৰ তলৰ পৰাই আগবাঢ়িছে। কমেডীখনেও এক ধাৰাবাহিক প্ৰভাৱ সৃষ্টি কৰাত ব্যৰ্থ হৈছে। হাঁহিৰ সৃষ্টি কৰিবলগীয়া বহু দৃশ্য জেনেৰিক অনুভৱ হয়। আনকি ৰোমান্টিক অংশবোৰতো কাহিনীটোৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় আৱেগিক সংযোগৰ অভাৱ। ছবিখনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দুৰ্বলতা হ’ল ছবিখনে ভাল প্ৰেম কাহিনীও হ’বলৈও সক্ষম হোৱা নাই বা ফলপ্ৰসূ কমেডী হ’বলৈও সক্ষম হোৱা নাই।

অভিনয়

বীৰ পাহাড়িয়াই বিশালক সহজভাৱে চিত্ৰিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে যদিও চৰিত্ৰ লিখাৰ দুৰ্বলতাৰ বাবে তেওঁৰ অভিনয়ে বিশেষ প্ৰভাৱ পেলাব নোৱাৰে। তেওঁৰ চৰিত্ৰৰ নিৰ্দোষতা আৰু বিভ্ৰান্তি পৰ্দাত স্পষ্ট, কিন্তু গভীৰতাৰ অভাৱ। আফিয়া চৈয়দে অভিষেক ঘটোৱাৰ ক্ষেত্ৰত আত্মবিশ্বাস প্ৰকাশ কৰিছে যদিও তেওঁৰ চৰিত্ৰটো যথেষ্ট শক্তিশালীভাৱে লিখা হোৱা নাই। বীৰৰ সৈতে তাইৰ কেমিষ্ট্ৰী কিছুমান সময়ত ভাল যদিও ছবিখন কঢ়িয়াই নিবলৈ ই যথেষ্ট নহয়। অপৰশক্তি খুৰাণাই কমেডী ফ্ৰণ্টত যথেষ্ট প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে যদিও ৰঞ্জিতৰ চিত্ৰণত তেওঁ বিশেষ প্ৰভাৱ নাপায়। ৰাকেশ বেদী আৰু বাকী অভিনেতাই ছবিখন কঢ়িয়াই নিয়াৰ বাবে যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা কৰে যদিও দুৰ্বল চিত্ৰনাট্যৰ সীমাবদ্ধতা স্পষ্টকৈ দেখা যায়।

সংগীত আৰু কাৰিকৰী দিশ: কাহো তো, তু মেৰা ৰায়ো, ইছক কা গুলাম আদি গীতে ছবিখনৰ ৰোমান্টিক পৰিৱেশ বজাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছে যদিও কাহিনীটোক শক্তিশালী কৰাত সংগীতে বিশেষ ভূমিকা লোৱা নাই। কাৰিকৰী দিশবোৰো গড় হিচাপৰ। ভিজুৱেল ট্ৰিটমেণ্ট আৰু সম্পাদনাই ছবিখনক চাব পৰা কৰি তুলিছে যদিও বিশেষ বিশেষ একো নাই যিয়ে ছবিখনক স্মৰণীয় কৰি তুলিছে। ২ ঘণ্টা ১৮ মিনিট চলি থকাৰ পিছতো ছবিখন কেতিয়াবা টানি লোৱা অনুভৱ হয়। অপ্ৰয়োজনীয় দৃশ্য হ্ৰাস কৰি ইয়াৰ পেচিং আৰু ইমপেক্ট দুয়োটা উন্নত কৰিব পৰা গ’লহেঁতেন।

চূড়ান্ত ৰায়: প্ৰেম জাৰ্মছ এখন লঘু হৃদয়ৰ ৰোমান্টিক কমেডী হ'বলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে, কিন্তু দুৰ্বল কাহিনী, তলৰ পৰা দেখা চৰিত্ৰ আৰু লেকলাষ্টাৰ কমেডীয়ে ইয়াত বাধাৰ সৃষ্টি কৰে। প্ৰেম, বন্ধুত্ব, পৰিয়ালৰ দৰে বহু বিষয়বস্তুৰ ওপৰত ছবিখনে আলোচনা কৰিছে যদিও ইয়াৰে কোনোটোৱেই দৰ্শকৰ সৈতে আৱেগিকভাৱে সংযোগ স্থাপন কৰিবলৈ যথেষ্ট গভীৰতা বিচাৰি নাপায়।

বীৰ পাহাড়িয়া আৰু আফিয়া চৈয়দৰ প্ৰচেষ্টা স্পট অন হোৱাৰ বিপৰীতে অপৰশক্তি খুৰানাইও নিজৰ অংশৰ কমেডী আগবঢ়াইছে যদিও অভিনেতাসকলৰ অভিনয়ে দুৰ্বল চিত্ৰনাট্যৰ ক্ষতিপূৰণ দিব নোৱাৰে। কিছুমান পোহৰৰ মুহূৰ্তৰ সময়ত ছবিখনে মনোৰঞ্জন দিয়ে যদিও সামগ্ৰিকভাৱে দৰ্শকক বিশেষ কিবা এটা লৈ যোৱা প্ৰেম কাহিনী হ’বলৈ ব্যৰ্থ হয়। মুঠতে প্ৰেম জাৰ্মছৰ ধাৰণাটো আছে যদিও কাহিনী আৰু উপস্থাপনত বস্তুৰ অভাৱ। ৰোমাঞ্চ আৰু কমেডী উপভোগ কৰা দৰ্শককো এই ছবিখনে হতাশ কৰিব পাৰে।

হিন্দুস্থান সমাচাৰ / মনোজ কুমাৰ শইকীয়া