নতুন দিল্লী, ১২ এপ্ৰিল (হি.স.)। প্ৰায় আঠ দশক ধৰি সমগ্ৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ সংগীতপ্ৰেমীৰ হৃদয়ত নিজৰ সুৰীয়া কণ্ঠৰ যাদুৰে শাসন কৰা প্ৰখ্যাত গায়িকা পদ্ম বিভূষণ আশা ভোছলে আজি নিজৰ সুৰীয়া যাত্ৰাৰ অন্ত পেলাই চিৰন্তন জগতত বিলীন হ’ল ।

মুম্বাইস্থিত বাসগৃহত হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ বাবে যোৱা কালি আশা ভোছলেক ব্ৰিচ কেণ্ডি হাস্পতালত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। দেওবাৰে বিয়লি ভেণ্টিলেটৰত তেওঁৰ উশাহ নিস্তব্ধ হৈ পৰিল আৰু সংগীতৰ সপ্তসুৰ শোকদগ্ধ হৈ পৰিল। তেওঁৰ পুত্ৰ আনন্দ ভোছলে চিকিৎসালয়ৰ বাহিৰত সংবাদ মাধ্যমৰ আগত কয় যে তেওঁৰ মাতৃ আশা ভোছলে আজি বিয়লি গুচি গৈছে। কাইলৈ পুৱা ১১ বজাত মানুহে তেওঁৰ পাৰ্থিৱ শৰীৰত শেষ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাব, আৰু ৪ বজাত শিৱাজী পাৰ্কৰ শ্মশানত সম্পূৰ্ণ ৰাজ্যিক সন্মানেৰে তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰা হ’ব।

১৯৩৩ চনৰ ৮ ছেপ্টেম্বৰত তেতিয়াৰ ৰাজকীয় ৰাজ্য চাংলি (বৰ্তমান মহাৰাষ্ট্ৰত) অন্তৰ্গত চাংলিৰ গোৱাৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আশা ভোছলেয়ে । তাইৰ পিতৃ দীনানাথ মংগেশকাৰ আছিল মাৰাঠী আৰু কংকনী। তেওঁৰ মাতৃ শ্বেৱন্তী (গুজৰাটী) আছিল এগৰাকী সুপৰিচিত শাস্ত্ৰীয় গায়িকা আৰু মাৰাঠী মঞ্চৰ অভিনেত্ৰী ।

ন বছৰ বয়সত তেওঁৰ দেউতাকৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁৰ পৰিয়াল পুনেৰ পৰা কলহাপুৰলৈ আৰু তাৰ পিছত মুম্বাইলৈ গুচি যায়। পৰিয়াল পোহপাল দিবলৈ তেওঁ আৰু তেওঁৰ ডাঙৰ ভগ্নী লতা মংগেশকাৰে গান গাবলৈ আৰু ছবিত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। আশাৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ গীত আছিল মাৰাঠী ছবি মাঝা বাই (১৯৪৩)ৰ চালা চলি নৱ বালা। সংগীত ৰচনা কৰিছিল দত্ত দৱজেকাৰে। ১৯৪৮ চনত হিন্দী ছবি চুৰিয়ানৰ বাবে সাৱন আয়া গাইছিল। এইখনেই আছিল তেওঁৰ প্ৰথম হিন্দী ছবি, যিয়ে তেওঁৰ অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম একক হিন্দী চলচ্চিত্ৰ গীত আছিল ১৯৪৯ চনত ৰাত কি ৰাণী ছবিৰ বাবে। ১৬ বছৰ বয়সত তেওঁ পৰিয়ালৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে ৩১ বছৰীয়া গণপাত্ৰও ভোছালেৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

আশাৰ বিবাহ সফল নহ'ল। স্বামী গণপাত্ৰৱে তেওঁক ঘৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিলে। তৃতীয় সন্তান গৰ্ভাৱস্থাত থকা সময়তে দুটি সন্তান সহ পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰলৈ উভতি আহিছিল। গান গাই, টকা উপাৰ্জন কৰি, সন্তানৰ যত্ন লৈ তেওঁ জীৱনটো অব্যাহত ৰাখিছিল।

১৯৫০ দশকত হিন্দী ছবিৰ বেছিভাগ প্লেবেক গায়কতকৈ তেওঁ অধিক গীত গাইছিল। এই গীতবোৰৰ বেছিভাগেই কম বাজেটৰ ছবিত আছিল। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক জনপ্ৰিয়তা আছিল পৰিণীতা (১৯৫৩), বুট পোলিছ (১৯৫৪), চিআইডি (১৯৫৬), আৰু নয়া দৌৰ (১৯৫৭) আদি ছবিৰ গীতৰ পৰা।

কোৱা হয় যে অ’ পি নায়াৰে আশা ভোছলেক স্বীকৃতি দিছিল । অ' পি নায়াৰ আৰু আশা ভোছলেৰ কিছুমান গীতৰ ভিতৰত মধুবালাত চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা আয়ে মেহেৰবান (হাউৰা ব্ৰীজ, ১৯৫৮), আৰু য়েহ হায় ৰেচমি জুলফন কা আন্ধেৰা (মেৰে ছানম, ১৯৬৫) আদি উল্লেখযোগ্য। আও হুজুৰ তুমকো (কিছমাত) আৰু জয়ে আপ কাহান (মেৰে সনাম), ইত্যাদি। তুমছা নাহিন ডেখা (১৯৫৭), এক মুছাফিৰ এক হাছিনা (১৯৬২), কাশ্মীৰ কি কলি (১৯৬৪) আদি গীত ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল। নায়াৰে তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় যুটি গীতৰ বাবেও মহম্মদ ৰফি আৰু আশা জীৰ যুগল গীত ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যেনে উড়ে জব জব জুলফেইন তেৰী (নয়া দৌৰ), মেইন প্যাৰ কা ৰাহি হু (এক মুছাফিৰ এক হাছিনা), দীৱানা হুয়া বাদল, আৰু ইছাৰো ইছাৰো মে (কাশ্মীৰ কি কালি)।

সংগীত সুৰকাৰ ৰবিয়ে আশা ভোছলেক বহু জনপ্ৰিয় গীত গোৱাইছিল। তেওঁৰ প্ৰথম ছবি বচনৰ বাবে গীত গাইছিল। শিশুৰ মাজত বহুবৰ্ষীয় প্ৰিয় এই ছবিখনৰ সুৰীয়া লোলনা গীত চন্দা মামা দুৰ কে আমি সকলোৱে মনত পেলাইছো। কেইবাখনো ছবিৰ বাবেও ভজন গাইছিল। তেওঁৰ এটা ভজন তোৰা মান দৰ্পন (কাজল) অত্যন্ত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। ৱাকত, চৌধৱি কা চান্দ, গুমৰাহ, বহু বেটি, চাইনা টাউন, আদমী ঔৰ ইনছান, ধুন্দ, হুমৰাজ আদি বহু জনপ্ৰিয় ছবিৰ গীত ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল। শচীন দেৱ বৰ্মন, বা এছ.ডি. বৰ্মনে, কলা পানী, কলা বজাৰ, ইনছান জাগ উথা, লাজৱন্তী, সুজাতা আৰু তিন দেৱিয়া (১৯৬৫) আদি ছবিৰ বাবে বহুতো হিট গীত দিছিল। ইয়াৰে আটাইতকৈ বিখ্যাত আছিল বিমল ৰায়ৰ বন্দিনী (১৯৬৩) ছবিৰ অব কে বৰছ। ঠিক তেনেদৰে তনুজাৰ ওপৰত চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা জুৱেল থিফ (১৯৬৭)ৰ মনোমোহা গীত ৰাত অকেলি হায় অতি জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল।

তেওঁৰ স্বামী ৰাহুল দেৱ বৰ্মনেও আশা ভোছলেক নতুন উচ্চতালৈ আগুৱাই নিয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ১৯৬৬ চনত সংগীত পৰিচালক আৰ ডি বৰ্মনৰ সৈতে তীছৰী মানজিল ছবিখনৰ বাবে যুটি গীত গাই আশাই অপৰিসীম জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। কোৱা হয় যে আশাই যেতিয়া আজা আজা নৃত্য নম্বৰটো শুনিলে, তেতিয়া তাই অনুভৱ কৰিলে যে তাই পশ্চিমীয়া সুৰটো গাব নোৱাৰে। প্ৰত্যাহ্বান হিচাপে লৈ তেওঁ প্ৰায় ১০ দিন অনুশীলন কৰিছিল। আজা আজাৰ লগতে তেওঁ অ হাছিনা জুলফোৱালি আৰু অ মেৰে সোনা ৰে আদি গীতো গাইছিল, যিবোৰে সফল হৈছিল আৰু তেওঁক স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ আন কিছুমান বিখ্যাত গীতৰ ভিতৰত পিয়া তু অব তো আজা (কাৰাভান) আৰু য়েহ মেৰা দিল (ডন), দম মাৰো দম (হৰে ৰামা হৰে কৃষ্ণ, ১৯৭১), দুনিয়া মেই (আপনা দেশ, ১৯৭২), আৰু চুৰা লিয়া হায় তুমনে (য়াদো কি বাৰাত, ১৯৭৩) আদি গীত।

আৰ ডি বৰ্মনে আশা ভোছলে আৰু কিশোৰ কুমাৰৰ যুটি গীতো ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল, তেওঁৰ কিছুমান বিখ্যাত গীতৰ ভিতৰত জানে জন (জৱানী দীৱানী) আৰু ভালি ভলী ছি এক ছুৰাত (বুদ্ধ মিল গয়া) অন্যতম। আশীৰ দশকত বৰ্মন আৰু আশাই জনপ্ৰিয় যুটি অ' মাৰিয়া! (সাগৰ)। ৰাহুল দেব বৰ্মনে আশা ভোছলেক মোহুয়ে জোমেচে আজ মৌ গ', চোখে চোখে কোঠা বলো, চোখে নাম বৃষ্টি (জানে ক্যা বাত হায়ৰ বাংলা সংস্কৰণ), বংশী সুনে কি ঘোৰ ঠাকা যায়ে, সোন্ধ্যা বেলায়ে তুমি আমী, আৰু আজ গুংগুন আদি কিছুমান সুৰীয়া বাংলা গীত গাইছিল গুঞ্জে আমাৰ (পিয়াৰ দীৱানাৰ বাংলা সংস্কৰণ)।

শংকৰ-জয়কিশনে আশা ভোছলেৰ সৈতেও কাম কৰিছিল। পাৰ্ডে মেইন ৰেহনে ডো গীতটোৰ বাবে তেওঁ দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। শংকৰ-জয়কিশনৰ বাবে জিন্দগী এক সফৰ হায় সুহানা (আন্দজ, ১৯৭১) গীতটিও গাইছিল। ইয়াৰ উপৰিও বুট পলিছ (১৯৫৪), শ্ৰী ৪২০ (১৯৫৫), জিছ দেশ মেইন গংগা বেহতি হায় (১৯৬০), জংগলী (১৯৬১), এণ ইভিনিং ইন পেৰিছ (১৯৬৮), আৰু কল আজ এণ্ড কল (১৯৭১) আদি ছবিত গীত গাইছিল।

কিছু বিৰতিৰ পিছত আশা ভোছলেৰ কণ্ঠৰ ব্যৱহাৰ এ.আৰ. ৰহমানৰ ৰংগীলা (১৯৯৪)। তনহা তনহা আৰু ৰঙীলা ৰেৰ দৰে গীতবোৰ অতি জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল। তেওঁৰ হিট গীতসমূহৰ ভিতৰত আছে মুঝে ৰং দে (তক্ষক), ৰাধা কৈছে না জালে (লগান, উদিত নাৰায়ণৰ সৈতে যুটি), কাহিন আগ লাগে (তাল), অ' ভৱাৰে (দৌদ, কে.জে. য়েছুদাছৰ সৈতে যুটি), ভেনিলা ভেনিলা (ইৰুভাৰ, ১৯৯৯), ছেপ্টেম্বৰ মাধম (আলাইপায়ুথে, ১৯৯৯)। ২০০০), আৰু ধুৱান ধুৱান (মীনাক্ষী, ২০০৪)। আশা ভোছলে সুৰকাৰ অনু মালিকৰ সৈতে কেইবাটাও হিট গীত ৰেকৰ্ডিং কৰিছে। তেওঁৰ বিখ্যাত গীতসমূহৰ ভিতৰত য়েহ লমহা ফিলহাল (ফিলহাল) আৰু কীতাব বহু ছি (বাজিগৰ) অন্যতম। ১৯৫০ আৰু ১৯৬০ চনত আশাই অনু মালিকৰ পিতৃ চৰ্দাৰ মালিকৰ বাবেও গীত গাইছিল, বিশেষকৈ সাৰংগা (১৯৬০)ত।

২০১২ চনত সুৰ ক্ষেত্ৰত বিচাৰকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা ছানীয়ে ৭৯ বছৰ বয়সত ২০১৩ চনত ‘মাই’ ছবিত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি অভিষেক ঘটায়। এই ছবিখনত তেওঁ এগৰাকী ৬৫ বছৰীয়া এলঝেইমাৰ ৰোগত আক্ৰান্ত আৰু সন্তানৰ দ্বাৰা পৰিত্যক্ত মাতৃৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। আশাই ২০২০ চনৰ মে’ মাহত আশা ভোছলে অফিচিয়েল শীৰ্ষক ইউটিউব চেনেলটোও মুকলি কৰিছিল।

আশা ভোছলেৰ আন এটা উপহাৰ আছিল ৰন্ধা-বঢ়া। বাতৰি কাকতৰ এটা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁৰ গায়কী কেৰিয়াৰ সফল নহ'লে কি হ'লহেঁতেন বুলি সোধাত তেওঁ কয়, মই চেফ হ'লোহেঁতেন। মই চাৰিটা ঘৰত ৰন্ধা-বঢ়া কৰি টকা উপাৰ্জন কৰিলোঁহেঁতেন। ডুবাই, কুৱেইট, আবুধাবি, দোহা, বাহৰেইন, কায়ৰোত ৰেষ্টুৰেণ্ট খুলিছিল। এই ৰেষ্টুৰেণ্টৰ শৃংখলটো ৱাফি গ্ৰুপে পৰিচালনা কৰে।

আশা ভোছলে আঠ দশকত ১২ হাজাৰৰো অধিক গীত গাই তিনিটা প্ৰজন্মৰ নায়িকাক নিজৰ কণ্ঠ দান দিলে। তেওঁৰ সমগ্ৰ বিখ্যাত কেৰিয়াৰত ৯টা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (শ্ৰেষ্ঠ মহিলা প্লেবেক গায়িকাৰ বাবে সাতটাকে ধৰি), দুটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ২০০০ চনত দাদাছাহেব ফাল্কে বঁটা, ২০০৮ চনত পদ্ম বিভূষণকে ধৰি অগণন বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰে।২০০১ চনত তেওঁক লাইফটাইম এচিভমেণ্ট বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ২০১১ চনত গিনিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছত সংগীতৰ ইতিহাসত সৰ্বাধিক ষ্টুডিঅ’ ৰেকৰ্ডিং কৰা শিল্পী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে। ২০২১ চনত মহাৰাষ্ট্ৰ ভূষণ বঁটাৰে সন্মানিত হোৱা তেখেতক আই আই এফ এ, বি এফ জে এ, আৰু আন কেইবাটাও সন্মানীয় সংস্থাই সন্মানিত কৰাৰ লগতে তিনিটা সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।

हिन्दुस्थान समाचार / মনোজ কুমাৰ শইকীয়া