পণ্ডিত প্ৰদীপ মিশ্ৰই কয়, সংঘ আৰু শিৱ একেই, ভূপালত ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ সামাজিক সম্প্ৰীতি বৈঠক
ভূপাল, o৩ জানুৱাৰী (হি.স.)। ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ (আৰএছএছ)ৰ সৰসংঘচালক ডা° মোহন ভাগৱতে কয় যে সামাজিক সম্প্ৰীতি নতুন ধাৰণা নহয়, বৰঞ্চ, ই আমাৰ সমাজৰ স্বভাৱ হৈ আহিছে। সমাজৰ উদাৰ শক্তিক জাগ্ৰত কৰা, আচৰণৰ পঞ্চ পৰিৱৰ্তন আৰু অবিৰত সদিচ্ছাৰ আলোচনা আজিৰ অপৰিহাৰ্য প্ৰয়োজন।
শনিবাৰে কুশাভাউ ঠাকৰে প্ৰেক্ষাগৃহত আৰ এছ এছে আয়োজন কৰা সামাজিক সম্প্ৰীতি সভাৰ অন্তিম দিনটোত সৰসংঘচালক ডা০ ভাগৱতে সম্বোধন কৰে। এই বৈঠকত মধ্য ভাৰত প্ৰদেশৰ ১৬খন প্ৰশাসনিক জিলাৰ সমাজৰ বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ প্ৰতিনিধি আৰু সংগঠনৰ প্ৰতিনিধিয়ে অংশগ্ৰহণ কৰি আলোকপাত কৰে।
দুটা অধিৱেশনত অনুষ্ঠিত হয় এই বৈঠক। প্ৰথম অধিবেশনৰ আৰম্ভণিতে প্ৰজ্বলন আৰু ভাৰত মাতাৰ ছবিলৈ পুষ্প অৰ্পণ কৰা হয়। মঞ্চত উপস্থিত থাকে সৰসংঘচালক ডা° মোহন ভাগৱত, প্ৰখ্যাত গল্পকাৰ পণ্ডিত প্ৰদীপ মিশ্ৰ আৰু মধ্য ভাৰত প্ৰদেশৰ সংঘচালক অশোক পাণ্ডে।
এই উপলক্ষে সৰসংঘচালক ডা° ভাগৱতে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে 'সমাজ' শব্দটোৰ অৰ্থটোৱেই হৈছে এক উমৈহতীয়া গন্তব্যস্থানৰ দিশে আগবাঢ়ি যোৱা এটা গোট। ভাৰতীয় সমাজখনক সদায় বস্তুগত আৰু আধ্যাত্মিক দুয়োটা দৃষ্টিকোণৰ পৰা জীৱন সুখী হোৱা বুলি কল্পনা কৰা হৈছে। আমাৰ ঋষি আৰু সন্তসকলে বুজি পাইছিল যে অস্তিত্ব এক, কেৱল দৃষ্টিভংগীৰ ভিন্নতা। তেওঁলোকৰ তপস্যা আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ সূচনা কৰিছিল। জাতি, আৰু সেইটোৱেই আমাৰ সাংস্কৃতিক ভেটি।
আৰ এছ এছৰ মুৰব্বীগৰাকীয়ে কয়, আইনে সমাজখনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে, কিন্তু সদিচ্ছাইহে ইয়াক চলাই আছে আৰু একত্ৰিত কৰি ৰাখে। বৈচিত্ৰ্যৰ মাজতো ঐক্যই আমাৰ পৰিচয়। বাহ্যিকভাৱে আমি বেলেগ দেখাব পাৰো, কিন্তু জাতি, ধৰ্ম, সংস্কৃতিৰ স্তৰত আমি সকলোৱে এক। এই বৈচিত্ৰ্যত ঐক্যক গ্ৰহণ কৰা সমাজখন হ'ল হিন্দু সমাজ।
তেওঁ কয় যে হিন্দু বিশেষ্য নহয়, ধৰ্ম, পূজা পদ্ধতি, জীৱনশৈলীৰ ভিত্তিত কাজিয়া নকৰা প্ৰকৃতি। তেওঁ লগতে কয়, সমাজত বিভ্ৰান্তি বিয়পাই জনজাতীয় আৰু অন্যান্য সম্প্ৰদায়ক পৃথক বুলি দাবী কৰি জনজাতীয় আৰু অন্যান্য সম্প্ৰদায়ক বিভাজিত কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে। সত্যটো হ'ল হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি অবিভক্ত ভাৰতত বসবাস কৰা সকলো লোকৰ ডি এন এ একে। কেৱল সংকটৰ সময়তে নহয়, সকলো সময়তে সদিচ্ছা বজাই ৰখাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। ইজনে সিজনৰ কাম-কাজক লগ পোৱা, যোগাযোগ কৰা, আৰু বুজাটোৱেই সদিচ্ছাৰ প্ৰথম পূৰ্বচৰ্ত। তেওঁ কয় যে শক্তিশালীসকলে দুৰ্বলক সহায় কৰিব লাগে।
সমাজৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীলৈ ভাৱ : পণ্ডিত প্ৰদীপ মিশ্ৰ
প্ৰথম অধিৱেশনৰ সময়ত আশীৰ্বাদত পণ্ডিত প্ৰদীপ মিশ্ৰই কয় যে সকলো সম্প্ৰদায়ে নিজৰ নিজৰ পৰ্য্যায়ত কাম কৰি আছে, কিন্তু গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নটো হ’ল আমি জাতিটোৰ বাবে কি কৰিছো আৰু ইয়াক কি দিছো। তেওঁ কয়, সংঘ আৰু শিৱৰ আত্মাৰ মাজত এক আকৰ্ষণীয় সাদৃশ্য আছে। শিৱই যেনেকৈ সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ বাবে বিষ পান কৰিছিল, সংঘই প্ৰতিদিনে অভিযোগৰ বিষ পান কৰাৰ পিছতো সংযমেৰে আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাৰ্থত কাম কৰে।
তেওঁ কয় যে যি জাতিতে জন্ম নহওক কিয়, শেষত এজন হিন্দু, সনাতনী, ভাৰতীয়ৰ পৰিচয় হৈয়েই থাকে। প্ৰতিজন ভাৰতীয়ৰ ৰাষ্ট্ৰ আৰু সমাজখনক উন্নীত কৰাৰ অনন্য সম্ভাৱনা আছে। তেওঁ ধৰ্মান্তৰকৰণক কেৱল বৰ্তমানৰ প্ৰজন্মকে নহয়, ভৱিষ্যত প্ৰজন্মকো প্ৰভাৱিত কৰা এক গুৰুতৰ ষড়যন্ত্ৰ বুলি অভিহিত কৰি, ইয়াৰ বিৰুদ্ধে সমাজক সজাগ হ’বলৈ আহ্বান জনায়।
সেউজ মহাশিৱৰাত্ৰিৰ দৰে অভিযানৰ কথা উল্লেখ কৰি পণ্ডিত মিশ্ৰই কয় যে, প্ৰতিটো ঘৰতে মাটিৰ শিৱলিংগৰ পূজা সামাজিক সম্প্ৰীতিৰ এক শক্তিশালী উদাহৰণ। তেওঁ লগতে কয় যে সামাজিক সম্প্ৰীতি সভাৰ মৌলিক উদ্দেশ্য হৈছে আমাৰ ওচৰ-চুবুৰীয়া আৰু সমাজখনক লগত লৈ আগবাঢ়ি যোৱা। যেনেকৈ লংগৰ (খাদ্য বিতৰণ কেন্দ্ৰ)ত জাতিৰ কথা বিবেচনা কৰা নহয়, তেনেদৰে সকলোৱে মিলি ৰাষ্ট্ৰ-নিৰ্মাণৰ বাবে কাম কৰা উচিত।
সমাজসমূহৰ কামৰ প্ৰতিবেদন: সমন্বয়ৰ এক জীৱন্ত মূৰ্তি
কাৰ্যসূচীৰ আৰম্ভণিতে বিভিন্ন সমিতিৰ প্ৰতিনিধিয়ে তেওঁলোকৰ কামৰ প্ৰতিবেদন দাখিল কৰে। তেলী সাহু সম্প্ৰদায়ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি মেভা লাল সাহুৱে কয় যে ১৯১১ চনৰ পৰা এই সম্প্ৰদায়টোৱে ঘৰলৈ প্ৰত্যাবৰ্তন আৰু অৰ্থনৈতিক উত্থানৰ বাবে কাম কৰি আহিছে। জৈন মিলনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উপ-সভাপতি দেৱেন্দ্ৰ জৈনে পৰিৱেশ সুৰক্ষা, গো-গোহালি পৰিচালনা, স্বাস্থ্যসেৱা, ৰক্তদান, শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত চলি থকা কামৰ বিষয়ে তথ্য প্ৰদান কৰে।
মীনা সমাজ সেৱা সংগঠনৰ ৰামনিবাস ৰাৱাটে প্ৰকৃতি সংৰক্ষণ, বৃক্ষৰোপণ, আৰু পৰিৱেশ সজাগতাৰ দিশত কৰা প্ৰচেষ্টাৰ কথা উল্লেখ কৰে। সৰ্বভাৰতীয় যাদৱ মহাসভাৰ কৃষ্ণ সংঘৰ্ষ যাদৱে শিক্ষা, স্বাস্থ্য, কেৰিয়াৰ গাইডেন্স, আৰু পৰিৱেশ সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰচেষ্টাসমূহৰ অংশীদাৰ। সোণধিয়া ৰাজপুত সমাজৰ প্ৰতাপ সিং ছিছ’দিয়াই অপচয়মূলক খৰচ ৰোধ কৰাৰ প্ৰচেষ্টা, গণ বিবাহ, শিক্ষা, মূল্যবোধ, জৈৱিক কৃষিৰ প্ৰসাৰৰ বিষয়ে তথ্য প্ৰদান কৰে।
ক্ৰীড়া আৰু ধ্ৰুপদী নাট্য ব্যক্তি ড° কেশৱ পাণ্ডেয়ে ৫৫খন দেশত ভাৰতীয় শিল্প-সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰ আৰু নদীৰ সজীৱতাৰ দৰে পদক্ষেপৰ বিষয়ে প্ৰতিবেদন দাখিল কৰে। ৰঘুবংশী সমাজৰ অমিত ৰঘুবংশীয়ে শিক্ষা, আত্মনিৰ্ভৰশীলতা, পৰিৱেশ সুৰক্ষা, আৰু নাৰী সবলীকৰণৰ দিশত কৰা প্ৰচেষ্টাৰ বিষয়ে তথ্য প্ৰদান কৰে। সৰ্বভাৰতীয় কায়স্থ মহাসভাৰ সুনীল শ্ৰীবাস্তৱে বৈবাহিক পৰিচয় সন্মিলন, নিয়োগ মেলা, আৰু মন্দিৰ সংযোগ অভিযানৰ কথা উল্লেখ কৰে।
জাটৱ সম্প্ৰদায়ৰ ৰামাৱতাৰ মৌৰ্যই সামাজিক সচেতনতা, ধৰ্মান্তৰকৰণ ৰোধৰ প্ৰচেষ্টা, সামাজিক অধিকাৰৰ বিষয়ে তথ্য ভাগ-বতৰা কৰে। মহেশ্বৰী সম্প্ৰদায়ৰ ৰঞ্জনা বাহেতীয়ে কন্যাক বিয়া দি বোৱাৰীক পঢ়োৱা আদি অভিযান আৰু মহিলাৰ আত্মৰক্ষাৰ কাৰ্যসূচীৰ কথা উল্লেখ কৰে। ৰাজপুত মহাপঞ্চায়তৰ অভয় পৰমাৰে সামাজিক অনুষ্ঠান আৰু অস্ত্ৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ শিবিৰৰ বিষয়ে তথ্য প্ৰদান কৰে। ভাৰ্গৱ সম্প্ৰদায়ৰ ময়ংক ভাৰ্গৱে শিক্ষা, স্বাস্থ্য, অৰ্থনৈতিক সাহায্য, আৰু গণ্ডী ভাষা সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰচেষ্টাসমূহৰ ভাগ-বতৰা কৰে।
এক সমাজ, এক জাতিৰ প্ৰতি অৰ্থপূৰ্ণ পদক্ষেপ
সামাজিক সম্প্ৰীতি সভাৰ সামৰণি পৰে যে সমাজে নিজৰ অঞ্চলৰ সমস্যা সমাধানৰ উদ্যোগ ল’ব আৰু চৰকাৰলৈ অপেক্ষা নকৰাকৈয়ে সামূহিক প্ৰচেষ্টা চলাব। বক্তাসকলে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে এই বৈঠক কোনো এটা সংগঠনক লৈ নহয়, সমগ্ৰ হিন্দু সমাজৰ বিষয়েহে। উদ্দেশ্য হৈছে সমগ্ৰ সমাজখনক একেলগে শক্তিশালী কৰি এক সমাজ, এটা ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে দৃঢ়তাৰে থিয় দিয়া।
हिन्दुस्थान समाचार / অৰৱিন্দ
