ঢাকা, ০৩ অক্টোবৰ (হি.স.)। ভাষা আন্দোলনৰ কৰ্মী, কবি, ৰচনাকাৰ, প্ৰখ্যাত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ গৱেষক আহমেদ ৰফিকৰ বৃহস্পতিবাৰে গভীৰ নিশা দেহাৱসান ঘটে। তেওঁ ৯৪ বছৰ বয়সত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। ঢাকাৰ বাৰ্ডেম জেনেৰেল হস্পিতালৰ ইনটেনচিভ কেয়াৰ ইউনিটত চিকিৎসাধীন অৱস্থাত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। বয়সৰ লগত জড়িত ৰোগত আক্ৰান্ত আহমেদ ৰফিকক বুধবাৰে বিয়লি ইনটেনচিভ কেয়াৰ ইউনিটত লাইফ চাপৰ্টত ৰখা হয়।
আগশাৰীৰ সংবাদ মাধ্যমৰ গোষ্ঠী প্ৰথম আলোৰ মতে, ১৯২৯ চনৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰত ব্ৰহ্মনবৰীয়াৰ শ্বাহবাজপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰফিকে ১৯৫২ চনৰ ভাষা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত আগশাৰীৰ কৰ্মী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ১৯৫৪ চনত ঢাকা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ একমাত্ৰ ছাত্ৰ যাৰ বিৰুদ্ধে গ্ৰেপ্তাৰৰ পৰোৱানা জাৰি কৰা হৈছিল।
ৰফিকে নিজৰ জীৱনটো লেখা, গৱেষণা, সাংস্কৃতিক কাৰ্য্যকলাপৰ বাবে উৎসৰ্গা কৰিছিল। ১৯৫৮ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ শিল্পো সংস্কৃতি জীৱন (কলা, সংস্কৃতি আৰু জীৱন) প্ৰকাশ কৰে। একুশ্বে পদক আৰু বাংলা একাডেমী সাহিত্য বঁটা লাভ কৰা ৰফিকে এশখনতকৈও অধিক গ্ৰন্থৰ লেখন আৰু সম্পাদনা কৰিছে। ৰবীন্দ্ৰ অধ্যয়নত তেওঁৰ অৱদান বহুলভাৱে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল আৰু কলকাতাৰ ঠাকুৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানে তেওঁক ৰবীন্দ্ৰ-তাথোচাৰ্জো উপাধি প্ৰদান কৰিছিল।
हिन्दुस्थान समाचार / মনোজ কুমাৰ শইকীয়া
