মুম্বাই, ২৪ ছেপ্টেম্বৰ (হি.স.)। অৰবিন্দ পাণ্ডেৰ ‘লাভ লটাৰী’ত হত্যাৰ ৰহস্য, সম্পৰ্ক নাটক, আদালতৰ কক্ষৰ সংঘাতৰ সৈতে এটা স্পৰ্শকাতৰ আৰু বিতৰ্কিত বিষয়ক মোকাবিলা কৰা হৈছে। ছবিখনত বৈবাহিক বিবাদ, পুৰুষৰ অধিকাৰ, আইনী যুদ্ধ, সংবাদ মাধ্যমৰ বিচাৰক এনে এক দৃষ্টিভংগীৰে উপস্থাপন কৰা হৈছে যিয়ে বিভিন্ন মতামতক আকৰ্ষণ কৰিব পাৰে। পৰিচালকৰ অন্তৰ্দৃষ্টি হ’ল তেওঁ গুৰুতৰ বিষয়টোক কেৱল ভাষণ বা ধৰ্মধ্বনিলৈ ৰূপান্তৰিত নকৰি কাহিনীটোত সমাহিত কৰে ।
ভৰণী বৰ্মা (হেলী দাৰুৱালা)ৰ ৰহস্যজনক হত্যাকাণ্ডৰ পৰাই কাহিনী আৰম্ভ হৈছে। নিৰ্জন এলেকাত সংঘটিত হোৱা এই হত্যাকাণ্ডৰ তদন্তত তেওঁৰ স্বামী কাৰ্তিক ছাক্সেনা (অক্ষয় ওবেৰয়)ৰ সন্ধান পোৱা যায়। অফিচৰ পৰা আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। কাৰ্তিক নিজৰ নিৰ্দোষী বুলি স্বীকাৰ কৰে, কিন্তু পৰিদৰ্শক বিক্ৰম বিষ্ট (কবীৰ দুহান সিং)য়ে তেওঁৰ এই দাবীক অবিশ্বাস কৰে। ৰিমাণ্ডৰ সময়ত কাৰ্তিকে নিজৰ আৰু ভৰণীৰ সমগ্ৰ কাহিনীটো কৈছে: তেওঁলোকৰ প্ৰথম সাক্ষাৎ, প্ৰেম, বিবাহ আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কৰ বিচ্ছেদ। লাহে লাহে বিশ্বাস ভাঙি যায় আৰু দুয়োজনে পৃথকে পৃথকে থাকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কিন্তু কাৰ্তিকে অতীতৰ তৰপবোৰ উন্মোচন কৰাৰ লগে লগে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে সন্দেহ গভীৰ হৈ পৰে। ছবিখনে অহৰহ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে যে কাৰ্তিক সঁচাকৈয়ে তেওঁৰ পত্নীৰ হত্যাকাৰী নেকি, নে এই সম্পৰ্ক আৰু হত্যাকাণ্ডৰ আঁৰত বেলেগ কাহিনী আছে নেকি?
গুৰুতৰ বিষয় এটাক মনোৰঞ্জনমূলকভাৱে চোৱাচিতা কৰাটো সহজ নহয়। অৰবিন্দ পাণ্ডেৰ বিশেষত্ব হ’ল তেওঁ প্ৰথমতে দৰ্শকক হত্যাকাণ্ডৰ ৰহস্যৰ সৈতে জড়িত কৰি লয় আৰু তাৰ পিছত ক্ৰমান্বয়ে কাহিনীটো প্ৰেম, বিবাহ, ভগ্ন সম্পৰ্ক, আইনী যুদ্ধ, সংবাদ মাধ্যমৰ বিচাৰলৈ স্থানান্তৰিত কৰে। ছবিখনৰ প্ৰথমাৰ্ধত তদন্ত আৰু ৰহস্যৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে, আনহাতে দ্বিতীয়াৰ্ধত আদালতৰ কক্ষ আৰু বৈবাহিক বিবাদে কেন্দ্ৰীয় মঞ্চ গ্ৰহণ কৰে। মিডিয়া ট্ৰায়েলৰ দিশটোও ফলপ্ৰসূ। আনকি আদালতত কোনো গোচৰৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ আগতেই যেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ মতামত গঠন কৰে তেতিয়া সমাজ আৰু সংবাদ মাধ্যমে ব্যক্তিজনক কেনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে সেই প্ৰশ্নটো ছবিখনে উত্থাপন কৰিছে।
ছবিখনৰ এটা মূল দিশ হ’ল ইয়াৰ পুৰুষকেন্দ্ৰিক দৃষ্টিভংগী। নাৰীৰ সুৰক্ষা আৰু নাৰীৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় আইনৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ সমান্তৰালকৈ কাহিনীটোৱে পুৰুষৰ অধিকাৰ, আইনী প্ৰক্ৰিয়া, মানসিক চাপৰ ওপৰতো প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। এই ছবিখনৰ দৃষ্টিভংগী, আৰু ইয়াৰ সৈতে প্ৰতিজন দৰ্শকে একমত হোৱাটো প্ৰয়োজনীয় নহয়, কিন্তু পৰিচালকে ইয়াক কাহিনীৰ অংশ কৰি নিশ্চয়কৈ আলোচনাৰ বিষয় কৰি তুলিছে।
ছবিখনৰ সৰ্বোচ্চ শক্তি অক্ষয় ওবেৰয়। তেওঁ কাৰ্তিক সক্সেনাক পৰিপক্কতা আৰু সংযমেৰে চিত্ৰিত কৰিছে। কেতিয়াবা কাৰ্তিক সম্পূৰ্ণ নিৰ্দোষী যেন লাগে, আৰু কেতিয়াবা পৰিস্থিতিয়ে তেওঁক সন্দেহজনক কৰি তোলে। অক্ষয়ে অনায়াসে এই দুটা আৱেগিক স্তৰৰ মাজত ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰে। ক্লাইমেক্সত তেওঁৰ দীঘলীয়া একক কথন বিশেষভাৱে আকৰ্ষণীয়। এই দৃশ্যটো অত্যধিক নাটকীয় নহয়, নিয়ন্ত্ৰিত আৰু আৱেগিক হৈয়েই আছে। কাৰ্তিক অক্ষয়ৰ বাবে এক অনন্য ভূমিকা, আৰু তেওঁ এই প্ৰত্যাহ্বান ফলপ্ৰসূভাৱে চম্ভালিছে। হেলী দাৰুৱালাই ভৰণিৰ জটিল আৰু নেতিবাচক ছাঁবোৰ ভালদৰে উলিয়াই আনে। বিজয়ন্ত কোহলী অনায়াসে আৰু বিশ্বাসযোগ্য। অগ্নি আগয়াৰীয়ে নিয়ন্ত্ৰিত অভিনয়েৰে আপ্লুত কৰে, অত্যধিক ইংগিত নোহোৱাকৈ পৰ্দাত তেওঁৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰায়। কবীৰ দুহান সিং আৰক্ষী বিষয়া হিচাপে উপযুক্ত, আনহাতে বিক্ৰম শৰ্মা অধিবক্তা প্ৰশান্ত বাত্ৰাৰ ৰূপত কাৰ্যকৰী।
সংগীত আৰু কাৰিকৰী দিশ
অৰবিন্দ পাণ্ডে আৰু বৰুণ মিশ্ৰৰ সংগীতে কাহিনীৰ আৱেগিক দিশবোৰক সমৰ্থন কৰে। নাজাৰ লগা জয়েগী আৰু বেৱাফা ছবিখনৰ পৰিবেশৰ লগত খাপ খাই পৰে। নবীন ভি মিশ্ৰৰ চিনেমেট’গ্ৰাফীয়ে ছবিখনক এক গুৰুতৰ আৰু চিনেমাৰ দৰে অনুভৱ দিছে। উত্তৰাখণ্ডৰ স্থানসমূহে কাহিনীটোৰ পৰিৱেশ আৰু অধিক বৃদ্ধি কৰে। প্ৰকাশ ঝাৰ সম্পাদনাই তদন্ত আৰু আদালতৰ খণ্ডৰ গতি বজাই ৰখাত সহায় কৰে।
চূড়ান্ত ৰায়
লাভ লটাৰী কেৱল হত্যাৰ ৰহস্য বা আদালতৰ নাটক নহয়। ইয়াত বৈবাহিক সম্পৰ্ক, ভগ্ন বিশ্বাস, আইনী প্ৰক্ৰিয়া, সংবাদ মাধ্যমৰ বিচাৰ, আৰু পুৰুষৰ অধিকাৰৰ বিষয়ে এক অনন্য দৃষ্টিকোণৰ পৰা অন্বেষণ কৰা হৈছে। এটা গুৰুতৰ আৰু স্পৰ্শকাতৰ বিষয়ক মনোৰঞ্জনৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা অৰবিন্দ পাণ্ডেৰ প্ৰয়াস, আৰু ছবিখন বহু পৰিমাণে সফল হয়। হত্যাৰ ৰহস্যই দৰ্শকক মোহিত কৰে, সম্পৰ্ক নাটকখনে কাহিনীটোক আৱেগিক ভেটি প্ৰদান কৰে আৰু আদালতৰ খণ্ডবোৰে ছবিখনৰ কেন্দ্ৰীয় প্ৰশ্নসমূহৰ উত্তৰ দিয়ে। এই সকলোবোৰৰ মাজতে অক্ষয় ওবেৰয়ৰ পৰিপক্ক অভিনয়, বিশেষকৈ ক্লাইমেক্সত তেওঁৰ দীঘলীয়া একক কথনে ছবিখনক শক্তিশালী কৰি তুলিছে।
প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ সহজ উত্তৰ দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে লাভ লটাৰী য়ে দৰ্শকৰ মাজত এনে প্ৰশ্নৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয়: ন্যায় আৰু লিংগ পৰিচয়ৰ মাজত কেনেকৈ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰিব পাৰি, পুৰুষৰ আইনী অধিকাৰৰ বিষয়ে কিমান গুৰুত্বসহকাৰে আলোচনা কৰা উচিত, আৰু আদালতৰ সন্মুখত কোনো গোচৰৰ সিদ্ধান্ত সংবাদ মাধ্যম আৰু সামাজিক মতামতৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হ'ব লাগেনে?
সামগ্ৰিকভাৱে লাভ লটাৰী-এ ছাচপেন্স, সম্পৰ্ক, আৰু আদালতৰ নাটকৰ সৈতে এক স্পৰ্শকাতৰ সামাজিক বিতৰ্ক উত্থাপন কৰাৰ চেষ্টা কৰিছে। কিছুমান ক্ষেত্ৰত কাহিনীটো অধিক টান হ’ব পাৰিলেহেঁতেন, কিন্তু এটা শক্তিশালী বিষয়বস্তু আৰু অক্ষয় ওবেৰয়ৰ শক্তিশালী অভিনয়ে ইয়াক ফলপ্ৰসূ কৰি তুলিছে।
অভিনয়: অক্ষয় ওবেৰয়, হেলি দাৰুৱালা, অগ্নি আগয়াৰী, কবীৰ দুহান সিং, বিজয়ন্ত কোহলী, হেমন্ত পাণ্ডে, ইন্দিৰা কৃষ্ণন, সন্তোষ শুক্লা, বিক্ৰম শৰ্মা, কুমাৰ সৌৰভ, আৰ্ষদীপ সন্ধু, আৰু অশ্বন্ত লোধি
পৰিচালক: অৰবিন্দ পাণ্ডে
প্ৰযোজক: কুলদীপ ভাৰ্গৱ ‘তুষাৰ’
ধাৰা: ছাচপেন্স, আদালতৰ নাটক
ৰেটিং: (৩.৫)
--------------------
হিন্দুস্থান সমাচাৰ / অৰৱিন্দ
