ভুৱনেশ্বৰ, ২১ আগষ্ট (হি.স.)। ওড়িশাৰ কিংবদন্তি পাৰ্শ্ব গায়ক তথা সংগীত জগতৰ শ্ৰদ্ধাৰ কণ্ঠস্বৰ প্ৰণৱ পাটনায়কৰ শুকুৰবাৰে ভুৱনেশ্বৰৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত মৃত্যু হয়। তেওঁৰ বয়স আছিল ৮৮ বছৰ। তেওঁৰ মৃত্যুৱে ওডিয়াৰ সংগীত আৰু চলচ্চিত্ৰ জগতখনত শোকৰ লহৰ সৃষ্টি কৰিছে।

১৯৩৮ চনৰ ২০ জানুৱাৰীত জন্মগ্ৰহণ কৰা প্ৰণৱ পাটনায়ক আছিল ওড়িশাৰ সংগীত ঐতিহ্যৰ অন্যতম প্ৰখ্যাত গায়ক। তেওঁ পিতৃ লাল মোহন পাটনায়কৰ পৰা গভীৰ প্ৰেৰণা লাভ কৰিছিল। গুৰু কুনাল আদিনাৰায়ণৰ পৰা আনুষ্ঠানিক সংগীত প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰি ১৯৫৮ চনত মা ছবিৰে পাৰ্শ্ব গায়কীৰ আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

ছয় দশকৰো অধিক সময়ৰ কেৰিয়াৰত পাটনাইকে ২০০ৰো অধিক ওডিয়া ছবিলৈ কণ্ঠদান কৰিছিল আৰু ৰাজ্যখনৰ প্ৰায় সকলো আগশাৰীৰ সুৰকাৰৰ সৈতে কাম কৰিছিল। তেওঁৰ স্বকীয় কণ্ঠ, বিস্তৃত কণ্ঠৰ পৰিসৰ আৰু অনন্য গায়ক শৈলীয়ে তেওঁক ওডিয়া সংগীতপ্ৰেমীসকলৰ মাজত অসীম জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল।

প্ৰণৱ পাটনায়কে সাতবাৰ ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ সাতবাৰ শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ প্লেবেক গায়কৰ বাবে ওড়িশা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। সিন্দুৰ বিন্দু (১৯৭৬), অস্তৰাগ (১৯৮২), ঝিয়তি সীতা পৰী (১৯৮৩), কন্যাদান (১৯৮৮), প্ৰতিসোধ অপ্ৰাধ নাহি (১৯৮৯), আছা (১৯৯৩) আদি কেইবাখনো ছবিত কণ্ঠদানৰ বাবে তেওঁ সন্মানিত হয়।

তেওঁৰ প্ৰধান সন্মানৰ ভিতৰত আছে ওড়িশা সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা (১৯৯৭-৯৮), বিগ ওডিয়া এণ্টাৰটেইনমেণ্ট বঁটা (২০১০), প্ৰফুল্ল কৰ সন্মান (২০১১), জয়দেৱ বঁটা (২০১৬), গংগাধৰ ৰাথ সোঁৱৰণী বঁটা (২০১৭), আৰু ওডিয়া সংগীতলৈ আজীৱন অৱদানৰ বাবে বালকৃষ্ণ দাস সোঁৱৰণী বঁটা (২০২৩)। শ্ৰী লোকনাথ, সূৰ্যমুখী, সিন্দুৰ বিন্দু, শেশ শ্ৰৱণ, চিন আচিনহ, বাতিঘৰ আদি ছবিৰ গীতে তেওঁক জনপ্ৰিয়তাৰ শিখৰলৈ ঠেলি দিছিল।

পাটনায়কে অডিচি, লোক, ভক্তিমূলক, অৰ্ধ-ক্লাছিকেল, পৰম্পৰাগত, আৰু হিন্দী গীতৰ লগতে গজল আদি বিভিন্ন সংগীত ধাৰাত নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। দীৰ্ঘদিনীয়া সংগীত জীৱনৰ সময়ছোৱাত হেমলতা, বাণী জয়ৰাম, এছ জানাকী, পি সুশীলা, নিৰ্মলা মিশ্ৰ, ভূপেন্দ্ৰ সিং, উষা মংগেশকাৰ, হাইমন্তী শুক্লা আদি প্ৰখ্যাত গায়কসকলৰ সৈতে মঞ্চ আৰু ষ্টুডিঅ' ভাগ কৰিছিল।

প্ৰণৱ পাটনায়কৰ মৃত্যুৰ লগে লগে ওদিয়া সংগীত জগতখনে হেৰুৱাইছে এক সুকীয়া আৰু জনপ্ৰিয় কণ্ঠ। ছয় দশকৰো অধিক সময় ধৰি চলি থকা তেওঁৰ সংগীত যাত্ৰা আৰু চিৰসেউজ গীতে সংগীতপ্ৰেমীসকলৰ মাজত তেওঁৰ স্মৃতি আগন্তুক প্ৰজন্মলৈকে জীয়াই ৰাখিব।

হিন্দুস্থান সমাচাৰ / মনোজ কুমাৰ শইকীয়া