নতুন দিল্লী, ১৪ আগষ্ট (হি.স.)। চণ্ডীগড়ৰ ২২ বছৰীয়া শ্বুটাৰ ৰাইজা ধিলনৰ বাবে তেওঁৰ শ্বুটিং যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল শ্বুটিং ৰেঞ্জত নহয়, বৰঞ্চ এটা পাৰিবাৰিক উত্তৰাধিকাৰৰ পৰা য’ত বন্দুক প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি দৈনন্দিন জীৱনৰ অংশ হৈ আহিছে।

হাৰিয়ানাৰ ছামগড়ত চিকাৰৰ পাৰিবাৰিক পৰম্পৰাত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা ৰাইজা এতিয়া ভাৰতৰ এছিয়ান গেমছ দলৰ অংশ আৰু এই মহাদেশীয় প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ছিনিয়ৰ মহিলা স্কীট ইভেণ্টত অংশগ্ৰহণ কৰিব।

ৰাইজাৰ দেউতাকে ১২ বছৰ বয়সত শ্বুটিং চেষ্টা কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত ই কেৱল এটা চখ আছিল যদিও তাইৰ প্ৰতিভাই অতি সোনকালেই ইয়াক এক গুৰুতৰ খেললৈ ৰূপান্তৰিত কৰিলে।

ৰাইজাই এক আনুষ্ঠানিক বিবৃতিত কয় যে, আমাৰ ঘৰত সদায় বন্দুক আছিল। ই আমাৰ পৰিয়ালৰ উত্তৰাধিকাৰৰ অংশ। মোৰ দেউতাই বিচাৰিছিল যে মই কেৱল মজাৰ বাবে গুলীচালনাৰ চেষ্টা কৰো আৰু চাওঁ যে মই ইয়াৰ প্ৰতি আগ্ৰহ গঢ়ি তুলিছো নেকি। সঁচাকৈয়ে মোৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল তাৰ পৰাই।

১০ মিটাৰ এয়াৰ ৰাইফলৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এক যাত্ৰা

কম বয়সতে গধুৰ সঁজুলি চম্ভালিবলৈ অসুবিধাৰ বাবে ৰাইজাই ১০ মিটাৰ এয়াৰ ৰাইফলৰ পৰা আৰম্ভ কৰিছিল। ১৬ বছৰ বয়সত শ্বটগানলৈ সলনি হয়। এই পৰিৱৰ্তন তাইৰ পিতৃ-মাতৃ আৰু প্ৰশিক্ষকৰ পৰিকল্পনাৰ অংশ আছিল, কিয়নো তেতিয়ালৈকে তাইৰ বয়স গধুৰ সঁজুলি চম্ভালিব পৰা হৈছিল।

তাই কয়, আমি সদায় শ্বটগান কৰিব বিচাৰিছিলো, কিন্তু সেই বয়সত বন্দুকটো মোৰ বাবে বৰ গধুৰ আছিল। মোৰ মা-দেউতা আৰু প্ৰশিক্ষকে অনুভৱ কৰিছিল যে এইটো সঠিক সময় নহয়। গতিকে, মই প্ৰথমে ৰাইফলৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিলো আৰু কিছু প্ৰতিযোগিতাৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰাৰ পিছত শ্বটগানলৈ সলনি হৈছিলো।

ৰাইজাৰ দেউতাক ব্যৱসায়ী আৰু কৃষিজীৱী, মাক গাঁৱৰ মুৰব্বী। প্ৰথম অৱস্থাত মাক অলপ চিন্তিত হৈ পৰিছিল একমাত্ৰ ছোৱালীজনীয়ে অহৰহ বাহিৰৰ খেলৰ লগত জড়িত হৈ থকাৰ বাবে। অৱশ্যে ৰাইজাৰ সফলতা আৰু খেলবিধৰ প্ৰতি থকা আকৰ্ষণে তাইৰ মন সলনি কৰি পেলালে।

ৰাইজাই কয়, মোৰ দেউতা অতি উত্তেজিত আছিল কাৰণ সেইটো তেওঁৰ ধাৰণা আছিল। মোৰ মায়ে প্ৰথম অৱস্থাত অলপ সতৰ্ক আছিল আৰু মই নিবিচাৰিছিল যে মই সকলো সময়তে এনে আউটড'ৰ খেলৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকোঁ। কিন্তু লাহে লাহে মই ভাল প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ লগে লগে আৰু আনন্দ বিচাৰি পোৱাৰ লগে লগে মোৰ সুখে তাইৰো আনন্দ কঢ়িয়াই আনিলে।

সৰুতে নিজকে অন্তৰ্মুখী বুলি অভিহিত কৰা ৰাইজাই বিশ্বাস কৰে যে শ্বুটিঙে কেৱল তেওঁৰ খেলেই নহয়, তেওঁৰ ব্যক্তিত্বকো ৰূপান্তৰিত কৰিলে। তাই কয়, শ্বটগান গুলিয়াই এনেকুৱা কিবা এটা আছে যিয়ে আপোনাক আত্মবিশ্বাসী আৰু শক্তিশালী অনুভৱ কৰে। ইমান বছৰৰ পাছতো ই মোক এতিয়াও উত্তেজিত কৰে। এই খেলে মোৰ আত্মবিশ্বাস আৰু জীৱনৰ প্ৰতি মোৰ সমগ্ৰ দৃষ্টিভংগীক ৰূপান্তৰিত কৰিছে।

কিন্তু বাটত থকা হেঁচাবোৰ অবিহনে নাছিল। মাত্ৰ ২০ বছৰ বয়সতে অলিম্পিক বাৰ্থ নিশ্চিত কৰাৰ পিছত ২০২৪ চনৰ বাবে পেৰিছ অলিম্পিক দলত নিজৰ স্থান নিশ্চিত কৰিবলৈ সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হৈছিল।সেই সময়ছোৱা আছিল তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ অন্যতম প্ৰত্যাহ্বানমূলক সময়।

ৰাইজাই কয়, ইমান কম বয়সতে অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ মানসিক চাপ চম্ভালিবলৈ কঠিন আছিল। কিন্তু ই মোৰ বাবেও এক শিক্ষণ অভিজ্ঞতা আছিল আৰু মোক এজন শক্তিশালী ব্যক্তি কৰি তুলিছিল।

ৰাইজাই তেওঁৰ সফলতাৰ মূল কাৰক হিচাপে ভাৰতীয় নেশ্যনেল ৰাইফল এছ’চিয়েশ্যন (এন আৰ আই)ৰ গাঁথনিগত প্ৰশিক্ষণ ব্যৱস্থাকো কৃতিত্ব দিয়ে। প্ৰশিক্ষণ শিবিৰত প্ৰদান কৰা সুবিধা যেনে গোলাবাৰুদ, মাটিৰ লক্ষ্য, বিশেষজ্ঞ প্ৰশিক্ষণ আদিয়ে শ্বুটাৰসকলক সৰ্বোত্তম প্ৰদৰ্শন কৰাত সহায় কৰিছে বুলিও কয় ছানীয়ে।

এন আৰ এ আইৰ দ্বাৰা আয়োজিত শিবিৰসমূহ আমাৰ বাবে গেম চেঞ্জাৰ হৈ পৰিছে বুলিও কয় ছানীয়ে।

প্ৰথমবাৰৰ বাবে এছিয়ান গেমছত অংশগ্ৰহণ কৰি ৰাইজা অতিশয় উৎসাহিত। অৱশ্যে ফলাফলৰ হেঁচাত পৰাতকৈ প্ৰতিযোগিতা উপভোগ কৰি নিজৰ সৰ্বোত্তম প্ৰদৰ্শন কৰিব বিচাৰে। 'এইটো মোৰ প্ৰথম এছিয়ান গেমছ, আৰু মই সঁচাকৈয়ে উৎসাহিত। মোৰ লক্ষ্য হৈছে প'ডিয়ামত শেষ কৰা, কিন্তু মই অভিজ্ঞতাটোও উপভোগ কৰিব বিচাৰো, কাৰণ যেতিয়া মই সঁচাকৈয়ে নিজকে উপভোগ কৰি থাকোঁ, তেতিয়া মোৰ প্ৰদৰ্শন স্বাভাৱিকতে উন্নত হয়।'

-----------------

হিন্দুস্থান সমাচাৰ / অৰৱিন্দ