ইতিহাসৰ পাতত ১ আগষ্ট: যেতিয়া মহাত্মা গান্ধীয়ে অসহযোগ আন্দোলন আৰম্ভ কৰিছিল
ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ ইতিহাসত ১৯২০ চনৰ ১ আগষ্টত এক উল্লেখযোগ্য টাৰ্নিং পইণ্ট আছিল, যেতিয়া মহাত্মা গান্ধীয়ে ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ ক্ৰমবৰ্ধমান অতিমাত্ৰাৰ বিৰুদ্ধে অসহযোগ আন্দোলন আৰম্ভ কৰিছিল। এই আন্দোলনে সত্যগ্ৰহ, অহিংসা, আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ পথত ভাৰতীয
सांकेतिक।


ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ ইতিহাসত ১৯২০ চনৰ ১ আগষ্টত এক উল্লেখযোগ্য টাৰ্নিং পইণ্ট আছিল, যেতিয়া মহাত্মা গান্ধীয়ে ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ ক্ৰমবৰ্ধমান অতিমাত্ৰাৰ বিৰুদ্ধে অসহযোগ আন্দোলন আৰম্ভ কৰিছিল। এই আন্দোলনে সত্যগ্ৰহ, অহিংসা, আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ পথত ভাৰতীয়সকলক একত্ৰিত কৰাৰ এক উল্লেখযোগ্য প্ৰচেষ্টা হিচাপে প্ৰমাণিত হয়।

অসহযোগ আন্দোলনৰ অধীনত ব্ৰিটিছ শাসনৰ প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ লগত মানুহে সহযোগিতা কৰা বন্ধ কৰি দিলে । ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে চৰকাৰী বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয় এৰিলে, অধিবক্তাই ব্ৰিটিছ আদালত বৰ্জন কৰিলে, শ্ৰমিকসকলে ব্যাপক ধৰ্মঘটৰ আয়োজন কৰিলে । চৰকাৰী পৰিসংখ্যা অনুসৰি ১৯২১ চনত মুঠ ৩৯৬টা ধৰ্মঘট সংঘটিত হৈছিল, য’ত ৬ লাখৰো অধিক শ্ৰমিক জড়িত আছিল, যাৰ ফলত ৭০ লাখ কৰ্মদিনৰ লোকচান হৈছিল । ইয়াৰ ফলত ব্ৰিটিছ শাসনৰ বাবে এক উল্লেখযোগ্য প্ৰত্যাহ্বানৰ সৃষ্টি হৈছিল।

এই আন্দোলন কেৱল চহৰতে সীমাবদ্ধ নাছিল; ইয়াৰ প্ৰতিধ্বনি গাঁও আৰু নগৰত উপনীত হৈছিল । ১৮৫৭ চনৰ প্ৰথম স্বাধীনতা যুদ্ধৰ পিছত এইবাৰেই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ব্ৰিটিছ শাসনৰ ভেটিবোৰ তীব্ৰভাৱে কঁপাইছিল। যদিও এই আন্দোলন সম্পূৰ্ণৰূপে অহিংসাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছিল, তথাপিও ১৯২২ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত গোৰখপুৰ জিলাৰ চৌৰী চাউৰাৰ এখন থানাত প্ৰতিবাদকাৰীৰ দলে অগ্নিসংযোগ কৰি কেইবাজনো আৰক্ষীৰ মৃত্যু ঘটাইছিল।

এই হিংসাত্মক ঘটনাত গান্ধীয়ে গভীৰভাৱে আঘাত পাইছিল। তেওঁ লগে লগে অসহযোগ আন্দোলন প্ৰত্যাহাৰ কৰি কয় যে ভাৰত এই সময়ত অহিংসাৰ পথ অনুসৰণ কৰিবলৈ সাজু নহয়।

গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিঘটনা

১৭৩২ – বেংক অৱ ইংলেণ্ডৰ শুভাৰম্ভ হয়।

১৮৩১ – নিউ লণ্ডন দলং যাতায়তৰ বাবে মুকলি কৰা হয়।

১৮৩৪ – ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যত ১৮৩৩ চনৰ দাসত্ব বিলোপ আইন প্ৰযোজ্য হয়।

১৮৬৯ – ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ বিষয়া হাৰক’ৰ্ট বাটলাৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰথম গৱৰ্ণৰ হয়।

১৮৮৩ – গ্ৰেট ব্রিটেইনত আভ্যন্তৰীণ ডাক সেৱা স্থাপন কৰা হয়।

১৯১৪ - প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধ আৰম্ভ হয়, জাৰ্মানীয়ে ৰাছিয়াক আক্ৰমণ কৰে।

১৯১৬ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰাক্তন সভানেত্ৰী এনি বেছাণ্টে হোম ৰুল লীগ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

১৯২০ – মহাত্মা গান্ধীয়ে অসহযোগ আন্দোলন আৰম্ভ কৰে।

১৯৩৬ – এডলফ হিটলাৰে বাৰ্লিনত অলিম্পিক গেমছৰ শুভাৰম্ভ কৰে। হিটলাৰে এই খেলবোৰত আড়ম্বৰপূৰ্ণ খৰচ কৰিছিল যাতে বিশ্বৰ আগত নিজৰ শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে।

১৯৪৪ – এন্নে ফ্ৰেংকে ডায়েৰীত শেষ প্ৰৱেশ কৰে। এন্নে ফ্ৰেংকৰ ডায়েৰীক জাৰ্মান শাসনৰ নিষ্ঠুৰতাৰ নথি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

১৯৫৩ – কিউবাৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি ফিডেল কাষ্ট্ৰোক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়।

১৯৫৩ – এয়াৰ কৰ্পৰেশ্যন এক্টৰ অধীনত দেশৰ সকলো বিমান সংস্থাক ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰা হয়।

১৯৫৭ – নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট গঠন কৰা হয়।

১৯৬০ – পাকিস্তানৰ ৰাজধানী কৰাচীৰ পৰা ইছলামবাদলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।

১৯৭১ – বিটলছৰ জৰ্জ হেৰিছন আৰু পণ্ডিত ৰবি শংকৰে নিউয়ৰ্কৰ মেডিচন স্কোৱাৰ গাৰ্ডেনত নৱগঠিত বাংলাদেশৰ বাবে এক চেৰিটি কনচাৰ্টৰ আয়োজন কৰে। ইয়াক আটাইতকৈ সফল চেৰিটি কনচাৰ্ট হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

১৯৭৫ – দৰবা বেনাৰ্জীয়ে বাণিজ্যিক যাত্ৰীবাহী বিমান চলোৱা বিশ্বৰ প্ৰথম পেছাদাৰী মহিলা পাইলট হিচাপে পৰিগণিত হয়।

১৯৮১ – এমটিভি আৰম্ভ হয়।

১৯৯৪ –ত পপ তাৰকা মাইকেল জেকচনে লিজা মেৰী প্ৰেছলীৰ সৈতে বিবাহৰ কথা ঘোষণা কৰে।

১৯৯৫ – হাবল টেলিস্কোপে শনিৰ আন এটা চন্দ্ৰ আৱিষ্কাৰ কৰে।

২০০০ – ইৰাণতো মহিলা ইমাম হয়।

২০০৪ - প্ৰেমদাছা ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত চূড়ান্ত খেলত ভাৰতক ২৫ ৰাণত পৰাস্ত কৰি এছিয়া কাপত শ্ৰীলংকাই জয়লাভ কৰে। সনাথ জয়সূৰ্য্যক ‘মেন অৱ দ্য ছিৰিজ’ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।

২০০৫ – চৌদি আৰৱৰ ৰজা ফাহদ বিন আব্দুল আজিজৰ মৃত্যু হয়। প্ৰয়াত ৰজাৰ ভাতৃ ৰাজকুমাৰ আব্দুল্লা বিন আব্দুল আজিজক দেশৰ নতুন শাসক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

২০০৬ - জাপানে বিশ্বৰ প্ৰথমটো ভূমিকম্পৰ আগতীয়া সতৰ্কবাণী সেৱা আৰম্ভ কৰে।

২০০৭ – ভিয়েটনামৰ হানয়ত অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গাণিতিক অলিম্পিয়াড (IMO)ত ভাৰতীয় দলটোৰ ছয়জন সদস্যই তিনিটা ৰূপৰ পদক লাভ কৰে।

২০০৮ - আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পাৰমাণৱিক শক্তি সংস্থাৰ ব’ৰ্ডে ভাৰতৰ বিশেষ নিৰীক্ষণ চুক্তিত অনুমোদন জনায়।

২০২১ - ভাৰতীয় বেডমিণ্টন খেলুৱৈ পি ভি সিন্ধুৱে টকিঅ' অলিম্পিকত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।

২০২১ - ভাৰতে আগষ্ট মাহৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ নিৰাপত্তা পৰিষদৰ সভাপতিত্ব গ্ৰহণ কৰে।

জন্ম

১৮৬৯ – হাৰক'ৰ্ট বাটলাৰ - উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰথম গৱৰ্ণৰ।

১৮৮২ – পুৰুষোত্তম দাস তণ্ডন - স্বাধীনতা সংগ্ৰামী।

১৮৯৯ – কমলা নেহৰু - প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ পত্নী।

১৯১০ – ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ মহম্মদ নিছাৰ।

১৯১৩ – ভগৱান দাদা - বিখ্যাত চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক-পৰিচালক।

১৯২৪ – শ্বাহ আব্দুল্লা - চৌদি আৰৱৰ ৰজা।

১৯২৪ – ফ্ৰেংক ৱৰেল - ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ।

১৯৩২ – মীনা কুমাৰী - চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী।

১৯৩৯ – বিখ্যাত সাহিত্যিক গোবিন্দ মিশ্ৰ।

১৯৪৪ – দামোদৰ মৌজো - গোৱাৰ বিখ্যাত ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, সমালোচক, আৰু প্ৰবন্ধকাৰ।

১৯৪৯ - উত্তৰাখণ্ডৰ পৰা বাচি সিং ৰাৱট - ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ প্ৰবীণ ৰাজনীতিবিদ।

১৯৫৫ – অৰুণ লাল, প্ৰাক্তন ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ।

১৯৫৭ – ৰামবীৰ উপাধ্যায় - উত্তৰ প্ৰদেশৰ ৰাজনীতিত বিশিষ্ট স্থান দখল কৰা এজন ৰাজনীতিবিদ।

১৯৮৭ – তাপসী পান্নু - অভিনেত্ৰী।

১৯৯২ – মৃণাল ঠাকুৰ - অভিনেত্ৰী।

১৯৯৩ – ৰোহিত টোকাছ - ভাৰতীয় বক্সাৰ।

মৃত্যু

১৫৯১ – আজিৰ দিনটোতে উৰ্ফী শ্বিৰাজী - মোগল দৰবাৰত সম্ৰাট আকবৰৰ অন্যতম বিখ্যাত কবি আছিল।

১৮৬৩ – জিন্দা ৰাণী - চৰ্দাৰ মন্না সিংহ আউলাখ জাটৰ কন্যা। পঞ্জাৱৰ মহাৰাজা ৰঞ্জিত সিঙৰ পঞ্চম ৰাণী আৰু তেওঁৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ দলিপ সিঙৰ মাতৃ।

১৯১৩ – আজিৰ দিনটোতে হিন্দী ভাষাৰ এজন মহান আৰু প্ৰথম যাদুকৰী সাহিত্যিক দেৱকিনন্দন খাত্ৰী।

১৯২০ – বাল গংগাধৰ তিলক - পণ্ডিত, গণিতজ্ঞ, দাৰ্শনিক, আৰু ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদী নেতা।

১৯৬৯ – কান্তে মহাৰাজ - ভাৰতৰ অন্যতম বিখ্যাত তবলাবাদক আছিল।

১৯৯৯ – নিৰদ চন্দ্ৰ চৌধুৰী - বিখ্যাত ভাৰতীয় জন্মৰ বাংলা আৰু ইংৰাজী সাহিত্যিক আৰু পণ্ডিত।

২০০০ – আলী চৰ্দাৰ জাফ্ৰি - বিখ্যাত কবি, জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰা।

২০০১ – বেগম আইজাজ ৰছুল - ভাৰতীয় সংবিধান সভাৰ একমাত্ৰ মুছলমান মহিলা সদস্য।

২০০৮ – হৰকিষণ সিং সুৰজিত - ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ।

২০১৮ - ভীষ্ম নাৰায়ণ সিং - অসম আৰু মেঘালয়ৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ।

২০১৮ - জলীছ শ্বেৰৱানী - ভাৰতীয় চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু গীতিকাৰ।

২০২০ - অমৰ সিং (ৰাজনীতিবিদ) - সমাজবাদী পাৰ্টিৰ সৈতে জড়িত ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ।

গুৰুত্বপূৰ্ণ অনুষ্ঠান

-বিশ্ব স্তনপান দিৱস (সপ্তাহ)।

-লোকমান্য তিলক সোঁৱৰণী দিৱস।

-ৰাজৰ্শী পুৰুষোত্তম দাস তণ্ডন জয়ন্তী।

-বিশ্ব হাওঁফাওঁৰ কৰ্কট ৰোগ দিৱস।

-বেনিন স্বাধীনতা দিৱস।

-চুইজাৰলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় দিৱস।

-----------------------

হিন্দুস্থান সমাচাৰ / অৰৱিন্দ


 rajesh pande