চলচ্চিত্ৰ: ‘দুলহনীয়া লে আয়েগী’অভিনয়: খুছালী কুমাৰ, মহেশ মঞ্জৰেকাৰ, পীয়ুষ মিশ্ৰ, স্নেহিল দীক্ষিত, ওমকাৰ কাপুৰ, আগু ষ্টেনলিপৰিচালক: আকাশদিত্য লামালেখক: জয়ন্ত গুপ্ত, অনুপ্ৰিয়া ৰায়শৈলী: ৰোমাণ্টিক কমেডী | পৰিয়ালিক নাটকৰেটিং: ⭐⭐⭐1⁄2 (৩.৫/৫)

বলীউডত বিৱাহ আৰু বিয়াৰ শোভাযাত্ৰাৰ আধাৰত অসংখ্য ছবি নিৰ্মাণ কৰাৰ বিপৰীতে ‘দুলহনিয়া লে আয়েগী’ নিজৰ অনন্য ধাৰণাটোৰ বাবে থিয় দিছে। ইয়াত দৰা বিয়াৰ শোভাযাত্ৰা লৈ কইনাৰ ঘৰলৈ নাহে, কিন্তু কইনাই স্বয়ং দৰা বিচাৰি উলিয়ায়। এই আকৰ্ষণীয় প্ৰেমিছৰ সৈতে ছবিখনে হাঁহি, আৱেগ, পাৰিবাৰিক সম্পৰ্কৰ এক সুন্দৰ মিশ্ৰণ আগবঢ়াইছে। এটা লঘু হৃদয়ৰ অথচ হৃদয়স্পৰ্শী কাহিনী এটা মনোৰঞ্জনমূলক ৰূপত ডাঙৰ পৰ্দালৈ লৈ আহিছে পৰিচালক আকাশদিত্য লামাই।

কাহিনী

এটা বৃহৎ কোম্পানীৰ এইচ আৰ মুৰব্বী নব্য (খুশালী কুমাৰ)ক কেন্দ্ৰ কৰি ছবিখন আবদ্ধ। ছোৱালীজনীৰ বিয়াক লৈ তাইৰ পিতৃ দেৱী প্ৰসাদ (মহেশ মঞ্জৰেকাৰ) আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰিছে আৰু গোটেই পৰিয়ালটোৱে বিয়াৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাইছে। অৱশ্যে বিয়াৰ ঠিক আগতে নব্যই আৱিষ্কাৰ কৰে তেওঁৰ ভৱিষ্যত স্বামীৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ। তাই আৱিষ্কাৰ কৰে যে তাইৰ হ’বলগীয়া জীৱনসংগীয়ে নাৰীক অসন্মান কৰে আৰু এজন প্ৰতাৰক। ফলস্বৰূপে তাই বিয়াখন ভংগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।

অৱশ্যে তাইৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ চিন্তা হৈছে তাইৰ অসুস্থ দেউতাকৰ স্বাস্থ্য। লগতে হতাশ হৈ যাতে নপৰে তাৰ বাবে নব্যই এক অভাৱনীয় সিদ্ধান্ত লয়। তাই একেটা বিয়াৰ স্থানতে বিয়া হ’বলৈ নতুন দৰা বিচাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। বাটত তাই বহুতো অদ্ভুত, ধেমেলীয়া আৰু আৱেগিক পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হয়। কাহিনীটোৱে সম্পৰ্ক, বিশ্বাস আৰু সঠিক সংগী বাছনি কৰাৰ গুৰুত্বক মনোৰঞ্জনমূলকভাৱে উপস্থাপন কৰি উন্মোচন কৰে।

নির্দেশন

কমেডী আৰু আৱেগৰ মাজত ভাল ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰি পৰিচালক আকাশদিত্য লামাই ছবিখন লঘু হৃদয়ৰ ৰূপত উপস্থাপন কৰিছে। ছবিখন কেতিয়াও অত্যধিক গুৰুতৰ নহয় বা কাহিনীৰ পৰা বিচ্যুত নহয়। সাহিত্যিক জয়ন্ত গুপ্তা আৰু অনুপ্ৰিয়া ৰায়ে এটা মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ আৱেগ, বিয়াৰ প্ৰস্তুতি, সম্পৰ্কৰ উষ্ণতাক অনায়াসে ধৰি ৰাখিছে। বহু দৃশ্যই দৰ্শকক আন্তৰিকতাৰে হাঁহিবলৈ বাধ্য কৰায়, আনহাতে কিছুমান মুহূৰ্তেও আৱেগক উলিয়াই আনে।

অভিনয়

নব্যৰ চৰিত্ৰত আত্মবিশ্বাস আৰু পৰিপক্কতা প্ৰদৰ্শন কৰে খুশালী কুমাৰে। আৱেগিক আৰু কমিক দুয়োটা দৃশ্যতে তেওঁৰ অভিনয় প্ৰভাৱশালী। মহেশ মঞ্জৰেকাৰ এজন মৰমিয়াল আৰু দায়িত্বশীল পিতৃ হিচাপে অতি স্বাভাৱিক। তেওঁ আৰু খুশালীৰ মাজৰ আৱেগিক দৃশ্য ছবিখনৰ এক প্ৰধান শক্তি। পীয়ুষ মিশ্ৰই নিজৰ স্বকীয় শৈলী আৰু সংলাপ প্ৰদানেৰে মনোৰঞ্জনৰ ভাগফলত আৰু অধিক যোগ দিয়ে। ছবিখনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ চমক হিচাপে প্ৰমাণিত হৈছে স্নেহিল দীক্ষিত। তাইৰ উৎকৃষ্ট কমিক টাইমিঙে বহু দৃশ্যৰ হাঁহি উলিয়াই আনে। ওমকাৰ কাপুৰ আৰু আগু ষ্টেনলিয়েও নিজৰ চৰিত্ৰৰ সৈতে ন্যায় কৰে।

প্ৰযুক্তিগত দিশ

ছবিখনৰ চিনেমেট’গ্ৰাফী ৰঙীন আৰু আকৰ্ষণীয়। বিয়াৰ পৰিবেশ, সংগীত, পৰিয়ালৰ পৰিবেশ সুন্দৰকৈ বন্দী কৰা হৈছে। পটভূমিৰ স্ক’ৰ কাহিনীৰ সৈতে মিল খায়, আৰু ছবিখনৰ গতি সমগ্ৰ সময়ছোৱাত একেই থাকে। সম্পাদনা টাইট, নিশ্চিত কৰা হৈছে যে ছবিখনে কোনো সময়তে গধুৰ অনুভৱ নকৰে।

চূড়ান্ত ৰায়দান

দুলহনিয়া লে আয়েগী এখন পৰিষ্কাৰ, পৰিয়ালৰ অনুকূল ৰোমান্টিক কমেডী যিয়ে মনোৰঞ্জনমূলক হ'লেও সম্পৰ্ক আৰু বুদ্ধিমান সিদ্ধান্ত লোৱাৰ গুৰুত্বও প্ৰকাশ কৰে। ছবিখনৰ অনন্য বিষয়বস্তু, লঘু হাস্যৰস, আৱেগিক কাহিনী, অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকলৰ আকৰ্ষণীয় অভিনয়ে ইয়াক এক মনোৰঞ্জনমূলক অভিজ্ঞতা কৰি তুলিছে। যদি আপুনি হাঁহি, আৱেগ, আৰু হৃদয়স্পৰ্শী মুহূৰ্তৰ সংমিশ্ৰণ ঘটোৱা এখন পাৰিবাৰিক ছবি বিচাৰিছে, তেন্তে এই সপ্তাহত দুলহানিয়া লে আয়েগী আপোনাৰ বাবে এক উত্তম পছন্দ হ'ব পাৰে।

-----------------

হিন্দুস্থান সমাচাৰ / অৰৱিন্দ