- ভাৰতীয় সংস্কৃতি, পৰম্পৰা আৰু ভাষাৰ প্ৰতি সন্মান বৃদ্ধি কৰাৰ দায়িত্ব বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ আছে: ৰাষ্ট্ৰপতি

জবলপুৰ, ২১ জুন (হি.স.)। ৰাষ্ট্ৰপতি দ্ৰৌপদী মুৰ্মুৱে কয় যে শিক্ষানুষ্ঠানসমূহ কেৱল ডিগ্ৰী প্ৰদানৰ কেন্দ্ৰ নহয়, উদ্ভাৱন, গৱেষণা, বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগী, আৰু সৃষ্টিশীল চিন্তাৰ বিকাশৰ মূল কেন্দ্ৰও। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত ভাৰতীয় সংস্কৃতি, পৰম্পৰা, ভাষাৰ প্ৰতি সন্মান গঢ়ি তোলাটোও বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দায়িত্ব। আধুনিকতা আৰু পৰম্পৰাৰ ভাৰসাম্যৰ দ্বাৰাহে দেশৰ সামগ্ৰিক উন্নয়ন সম্ভৱপৰ।

দেওবাৰে মধ্যপ্ৰদেশৰ জবালপুৰত ৰাণী দুৰ্গাৱতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৩৬ সংখ্যক সমাৱৰ্তন অনুষ্ঠানত ভাষণ দি আছিল ৰাষ্ট্ৰপতি মুৰ্মুৱে। এই উপলক্ষে তেওঁ বিভিন্ন অনুষদত একাধিক স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰা ২০ গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক স্বৰ্ণ পদক প্ৰদান কৰাৰ লগতে ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে। এই অনুষ্ঠানত বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ ১৪১ গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ২৪০ টা স্বৰ্ণ পদক প্ৰদান কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও ১৮২ গৰাকী গৱেষণা পণ্ডিতক পি এইচ ডিকে ধৰি বিভিন্ন ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা হয়। অনুষ্ঠানৰ পূৰ্বে ৰাষ্ট্ৰপতি মুৰ্মুৱে বিশ্ববিদ্যালয় চৌহদত অৱস্থিত সাহসী ৰাণী দুৰ্গাৱতীৰ প্ৰতিমূৰ্তিক ফুলৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰে।

সাহসী ৰাণী দুৰ্গাৱতীৰ নামেৰে জবলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নামকৰণ কৰাটো গৌৰৱৰ বিষয় বুলিও সভাপতিগৰাকীয়ে কয়। ৰাণী দুৰ্গাৱতী আছিল বীৰতা, সাহস, শৌৰ্য্য, আৰু পৰাক্ৰমৰ প্ৰতিমূৰ্তি আৰু মহিলাৰ বাবে সদায় প্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ থাকিব। মহান যোদ্ধাগৰাকীক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাই তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু প্ৰাক্তন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক জনজাতীয় সমাজ, অসুবিধাগ্ৰস্ত আৰু বিশেষকৈ ছোৱালীক সবলীকৰণৰ বাবে আগবাঢ়ি আহিবলৈ আহ্বান জনায়।

বিশ্ববিদ্যালয়খন থকা অঞ্চলটোত জনজাতীয় আৰু জনজাতীয় সংস্কৃতি চহকী বুলিও তেওঁ কয়। গতিকে ইয়াত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা যুৱক-যুৱতীসকলৰ দায়িত্ব কেৱল তেওঁলোকৰ কেৰিয়াৰত সীমাবদ্ধ নাথাকিব লাগে, বৰঞ্চ তেওঁলোকে নিজৰ জনগোষ্ঠী আৰু গাঁৱলৈও হাত আগবঢ়াই তাত থকা লোকসকলক পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগে। জনজাতীয় আৰু অভাৱগ্ৰস্ত জনগোষ্ঠীৰ উত্থানৰ বাবে চৰকাৰে অসংখ্য আঁচনি ৰূপায়ণ কৰি আছে বুলিও তেওঁ কয়। তেওঁ কয় যে বহু সময়ত এই আঁচনিসমূহৰ বিষয়ে আৰু ইয়াৰ সুবিধা লোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ বিষয়ে মানুহ অজ্ঞাত হৈ থাকে। এনে পৰিস্থিতিত শিক্ষিত যুৱক-যুৱতী, বিশেষকৈ জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ৰ যুৱক-যুৱতীসকলে নিজৰ সম্প্ৰদায়ৰ মাজত গৈ ৰাইজক পথ প্ৰদৰ্শন কৰাটো কৰ্তব্য।

তেওঁ কয় যে এখন উন্নত ভাৰত @ ২০৪৭ৰ সপোন তেতিয়াহে বাস্তৱায়িত হ’ব যেতিয়া সমাজৰ শেষ ব্যক্তি আৰু পিছপৰা জনগোষ্ঠীকো উন্নয়নৰ মূলসুঁতিলৈ অনা হ’ব। তেওঁ কয় যে জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ৰ পৰিচয়, সংস্কৃতি, পৰম্পৰা, আত্মসন্মান সংৰক্ষণ কৰাটো আধুনিক উন্নয়নত তেওঁলোকৰ অংশগ্ৰহণ নিশ্চিত কৰাৰ দৰেই গুৰুত্বপূৰ্ণ। জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ৰ দক্ষতা, পৰম্পৰাগত জ্ঞান, শিল্পকলাক আধুনিক শিক্ষা, উদ্ভাৱন, গৱেষণাৰ সৈতে একত্ৰিত কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। বিশ্ববিদ্যালয় আৰু অন্যান্য শিক্ষানুষ্ঠানসমূহে এই দিশত বিশেষ প্ৰচেষ্টা চলাব লাগে, যাতে জনজাতীয় জ্ঞান পৰম্পৰাক পদ্ধতিগতভাৱে অধ্যয়ন কৰিব পৰা যায় আৰু ইয়াৰ সুফল বহল সমাজলৈ যাব পাৰে।

ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকীয়ে বিশ্ববিদ্যালয়খনে ভাৰতীয় জ্ঞান পৰম্পৰাক পাঠ্যক্ৰমত একত্ৰিত কৰা, উদ্ভাৱনক উৎসাহিত কৰা, ডিজাইন উদ্ভাৱন কেন্দ্ৰৰ জৰিয়তে পেটেণ্ট লাভ কৰাৰ প্ৰচেষ্টাক প্ৰশংসা কৰে। তেওঁ কয় যে সমাৱৰ্তনত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ অধিকাংশই ছোৱালী হোৱাটো আনন্দদায়ক, যিয়ে নাৰী সবলীকৰণ আৰু পৰিৱৰ্তিত ভাৰতৰ ইতিবাচক ছবি দাঙি ধৰে।

তেওঁ কয় যে আজিৰ ভাৰত এখন যুৱ দেশ, আৰু তেওঁলোকৰ পৰা দেশৰ বহুত আশা আছে। কেন্দ্র আৰু ৰাজ্য চৰকাৰে যুৱক-যুৱতীসকলক তেওঁলোকৰ সামর্থ্যৰ সমানুপাতিক সুযোগ প্রদানৰ বাবে অহৰহ চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে৷ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহে যুৱক-যুৱতীসকলক শিক্ষা, গৱেষণা, উদ্ভাৱন, আৰু দক্ষতা বিকাশৰ জৰিয়তে আত্মনিৰ্ভৰশীল আৰু জাতি গঠনকাৰী নেতা হ’বলৈ শক্তিশালী কৰিব লাগে।

তেওঁ কয় যে আজি পৃথিৱীখন দ্ৰুতগতিত পৰিৱৰ্তিত হৈছে আৰু জীৱনশৈলীও দ্ৰুতগতিত পৰিৱৰ্তন ঘটিছে, কিন্তু এই পৰিৱৰ্তিত যুগত ভাৰতীয় সংস্কৃতি আৰু মূল্যবোধক পাহৰিব নালাগে। দেশৰ যুৱক-যুৱতীসকলে ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক মূল্যবোধ আৰু আদৰ্শক নিজৰ জীৱনৰ ভেটি হিচাপে গঢ়ি তুলিব লাগে। সত্য, অহিংসা, মমতা, সেৱা, সততা আদি মূল্যবোধ ভাৰতীয় চেতনাৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। এই মূল্যবোধক আকোৱালি লৈ যুৱক-যুৱতীসকলে কেৱল সাহসেৰে কঠিন পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হোৱাই নহয়, আদৰ্শ নাগৰিক হৈ জাতি-নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰতো এক উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াব পাৰে।

ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকীয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক কয় যে তেওঁলোকৰ দায়িত্ব কেৱল তেওঁলোকৰ পৰিয়াল বা বিশ্ববিদ্যালয়তে সীমাবদ্ধ নহয়। জাতিৰ আকাংক্ষা আৰু ভৱিষ্যতৰ স্থপতি। দেশৰ ভৱিষ্যত যুৱক-যুৱতীসকলৰ কান্ধত নিহিত হৈ আছে, তেওঁলোকৰ জ্ঞান, শক্তি, দৃঢ়তাই উন্নত ভাৰতৰ সপোন বাস্তৱত পৰিণত কৰিব। তেওঁ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক তেওঁলোকৰ শিক্ষা আৰু প্ৰতিভাক কেৱল ব্যক্তিগত সফলতাৰ বাবেই নহয়, সমাজৰ বহল কল্যাণৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।

তেওঁ কয় যে শিক্ষিত যুৱক-যুৱতীসকলে তেওঁলোকৰ চৌপাশৰ অভাৱগ্ৰস্ত, গ্ৰাম্য, আৰু জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ৰ সমস্যাসমূহ বুজিব লাগে, তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজন অনুসৰি সমাধান বিকশিত কৰিব লাগে, আৰু উন্নয়নৰ মূলসুঁতিৰ সৈতে একত্ৰিত কৰাত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিব লাগে। আজি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক হোৱা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল ভৱিষ্যতে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত বিষয়া, অধ্যাপক, বিজ্ঞানী, গৱেষক, আৰু নেতা হ’ব। ফলস্বৰূপে সমাজৰ দুৰ্বল শ্ৰেণীৰ উত্থানৰ বাবে সংবেদনশীলতাৰে কাম কৰাৰ তেওঁলোকৰ দায়িত্ব আৰু অধিক বৃদ্ধি পায়।

হিন্দুস্থান সমাচাৰ / মনোজ কুমাৰ শইকীয়া