–বিজ্ঞান ভাৰতীৰ সপ্তম ৰাষ্ট্ৰীয় অধিৱেশনৰ দ্বিতীয় দিন

বাৰাণসী, ১৪ জুন (হি.স.)। উত্তৰ প্ৰদেশৰ বাৰাণসী জিলাৰ বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত অনুষ্ঠিত বিজ্ঞান ভাৰতীৰ সপ্তম ৰাষ্ট্ৰীয় অধিৱেশনৰ দ্বিতীয় দিনা দেওবাৰে প্ৰথম অধিবেশনত ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ (আৰএছএছ)ৰ সহ সৰকাৰ্যবাহ ড° কৃষ্ণ গোপালে ভাৰতৰ বিজ্ঞান পৰম্পৰাঃ প্ৰাচীন পৰা আধুনিকলৈ বিষয়ক বক্তব্য প্ৰদান কৰে।

তেওঁ কয় যে ভাৰতৰ বৈজ্ঞানিক ইতিহাসো ইয়াৰ সাংস্কৃতিক ইতিহাসৰ দৰেই প্ৰাচীন। ভাৰতীয় জ্ঞান পৰম্পৰাত বিজ্ঞান আৰু আধ্যাত্মিকতা পৰিপূৰক হৈ আহিছে। কাশী বিশ্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি জীৱন্ত চহৰ। হাজাৰ হাজাৰ বছৰ পুৰণি সাংস্কৃতিক আৰু জ্ঞান পৰম্পৰা ইয়াত এতিয়াও বিদ্যমান। ভাৰতীয় চিন্তাধাৰাত বিজ্ঞান কেৱল পৰীক্ষাগাৰতে সীমাবদ্ধ নহয়; বৰঞ্চ সংগীত, নৃত্য, ব্যাকৰণ, আয়ুৰ্বেদ, গণিত, দৰ্শনকে ধৰি জ্ঞানৰ সকলো শাখা বিজ্ঞানৰ বহল কাঠামোৰ অংশ।

ড° কৃষ্ণ গোপালে কয় যে ভাৰতীয় জ্ঞান পৰম্পৰাৰ মৌলিক উদ্দেশ্য হৈছে জনকল্যাণ, প্ৰকৃতি সংৰক্ষণ আৰু মানৱতাৰ কল্যাণ। ১৮৭৬ চনত মহেন্দ্ৰলাল সৰকাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ভাৰতীয় বিজ্ঞান পৰিষদৰ ১৫০ বছৰ সম্পূৰ্ণ হ’বলৈ ওলাইছে। ধৈৰ্য্য, নিষ্ঠা, অধ্যৱসায়ৰ বিষয় এই যাত্ৰাৰ এক নতুন ৰূপ। ভাৰতীয় জ্ঞান সাৰ্বজনীন; ইয়াৰ উদ্দেশ্য কেৱল ধন সঞ্চয় কৰা নহয়।

সহ সৰকাৰ্যবাহ গৰাকীয়ে মহেন্দ্ৰলাল সৰকাৰ, জগদীশ চন্দ্ৰ বসু, চি.ভি. ৰমন, শান্তি স্বৰূপ ভাটনগৰ, বিক্ৰম সাৰাভাই, সতীশ ধাৱন, এ.পি.জে. আব্দুল কালাম, জি.এন. ৰামচন্দ্ৰন, আন্না মণি, আত্মৰাম, আৰু য়েল্লাপ্ৰগদা চুববাৰাওৰ দৰে ব্যক্তিৰ জীৱন দৰ্শনৰ কথা উল্লেখ কৰে । তেওঁ কয় যে ভাৰতীয় বিজ্ঞানীসকলে সীমিত সম্পদৰ সৈতেও বিশ্বমানৰ সাফল্য লাভ কৰিছিল। এই বিজ্ঞানীসকলৰ জীৱন কেৱল গৱেষণা আৰু উদ্ভাৱনত সীমাবদ্ধ নাছিল, বৰঞ্চ ৰাষ্ট্ৰ গঠন, নৈতিকতা, দলীয় মনোভাৱ, সমাজসেৱাৰ আদৰ্শৰ পৰাও অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। বিজ্ঞান মানৱতাৰ কল্যাণৰ মাধ্যম হ’বলৈ হ’লে ভাৰতীয় জ্ঞান, নৈতিক মূল্যবোধ, জনকল্যাণৰ মনোভাৱৰ সৈতে ইয়াক একত্ৰিত কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। বিজ্ঞানে আমাক উচ্চতা দিয়ে আৰু আধ্যাত্মিকতাই আমাক গভীৰতা দিয়ে।

হিন্দুস্থান সমাচাৰ / মনোজ কুমাৰ শইকীয়া