ভূপাল, ২৮ মে’ (হি.স.)। প্ৰখ্যাত কবি ড° বছিৰ বদৰৰ বৃহস্পতিবাৰে দুপৰীয়া প্ৰায় ১২ বজাত ভূপালত দেহাৱসান ঘটে। তেওঁ ৯১ বছৰ বয়সত তেওঁ শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰিছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ খবৰে তেওঁৰ লাখ লাখ অনুৰাগীক শোকদগ্ধ কৰি তুলিছে। ছ’চিয়েল মিডিয়াত তেওঁৰ প্ৰশংসকে তেওঁক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাইছে।
ডাঃ বছিৰ বদৰ দীৰ্ঘদিন ধৰি ডিমেনচিয়া ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছিল। স্মৃতিশক্তি হেৰুৱাই মানুহক চিনিব পৰা নাছিল। কিছুদিনৰ পৰা তেওঁৰ স্বাস্থ্য ক্ৰমাগতভাৱে অৱনতি ঘটিছিল। জীৱনৰ সাধাৰণ কথাবোৰ সৰল, স্বাভাৱিক আৰু মাৰ্জিতভাৱে প্ৰকাশ কৰাৰ দক্ষতা থকা এই বৃদ্ধ কবিৰ ঘৰত এক নিস্তব্ধ পৰিৱেশ নামি আহিছিল। আধুনিক গজলৰ নিপুণ বুলি গণ্য কৰা তেখেতক সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল।
১৯৩৫ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত উত্তৰ প্ৰদেশৰ অযোধ্যাত জন্মগ্ৰহণ কৰা বছিৰ বদৰে আলিগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চ শিক্ষা আৰু পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰে। ইয়াৰ পিছত ১৯৭৪ চনৰ ১২ আগষ্টত মেৰঠ মহাবিদ্যালয়ৰ উৰ্দু বিভাগত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰি ১৯৯০ চনলৈকে তাতেই কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি মেৰঠৰ পৰা ভূপাললৈ গুচি যায়। ১৯৭৪ চনৰ পৰা ১৯৯০ চনৰ মাজৰ সময়ছোৱাক তেওঁৰ জীৱনৰ সোণালী যুগ বুলি গণ্য কৰা হয়। এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ কবিতাই নতুন উচ্চতা লাভ কৰিছিল, আৰু তেওঁ ঘৰুৱা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দুয়োটা স্তৰতে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
সহজ-সৰল, ৰোমান্টিক আৰু অতি ফলপ্ৰসূ কথিত ভাষাত গজল লিখাৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। তেওঁ গজল ধাৰাটোৰ লগত বহুতো নতুন আৰু অনন্য শব্দৰ পৰিচয় দিছিল। পৰম্পৰাগত উৰ্দু কবিতাত পোৱা নোপোৱা দৈনন্দিন শব্দবোৰ তেওঁ নিজৰ গজলত নিপুণভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ইমকান, আহাতেন, কুলিয়াত-ই-বছিৰ বদৰ, উজালে আপনি য়াদো কে আদি কেইবাখনো বিখ্যাত গ্ৰন্থ লিখিছিল।
ইন্দিৰা গান্ধীয়ে জুলফিকাৰ ভুট্টোৰ আগত বৰ্ণনা কৰিছিল বছিৰ বদৰৰ কাহিনী
ভাৰত বিভাজনৰ সময়ত বছিৰ বদৰেও কেইবাটাও কবিতা ৰচনা কৰিছিল, যিবোৰ আজিও মানুহৰ মনত আছে। শিমলা চুক্তিৰ সময়ত তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীয়ে পাকিস্তানৰ জুলফিকাৰ আলী ভুট্টোৰ বিভাজনৰ সময়ত বছিৰ বদৰে লিখা কবিতা আবৃত্তি কৰিছিল। এই কবিতাটো আছিল: এজন প্ৰবল শত্ৰু হওক, কিন্তু এনেকুৱা সম্ভাৱনা হওক যে যদি আমি কেতিয়াবা বন্ধু হৈ পৰো তেন্তে আমি লাজ কৰা উচিত নহয়।
হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ গীতিকাৰ তথা চিত্ৰনাট্যকাৰ জাভেদ আখতাৰে বছিৰ বদৰৰ মৃত্যুত টুইটযোগে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাইছে। তেওঁ পোষ্ট কৰিছিল, আজি আমাৰ ভাষা উৰ্দু অলপ দুখীয়া হৈ পৰিছে। অতি সুৰীয়া কবি বছিৰ বদৰে আমাৰ পৃথিৱীখন চিৰদিনৰ বাবে এৰি থৈ গৈছে। এইজন কবি আৰু তেওঁৰ কবিতা আমাৰ স্মৃতিত সদায় সজীৱ হৈ থাকিব।
হিন্দুস্থান সমাচাৰ / মনোজ কুমাৰ শইকীয়া
