নতুন দিল্লী, ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী (হি.স.)। মাত্ৰ ২২ বছৰ বয়সতে ভাৰতীয় মহিলা হকী দলৰ ফৰৱাৰ্ড বিউটি ডাংডাঙে এক বৃহৎ দায়িত্ব কান্ধত তুলি লৈছে। বৰ্তমান ভাৰতীয় মহিলা হকী দলৰ বেংগালুৰুৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শিবিৰত কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি আছে যদিও খেলপথাৰলৈ ঘূৰি অহাটো তেওঁৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ কঠিন যুদ্ধ হৈ পৰিছে।

২০২৩ চনত আঁঠুৰ গুৰুতৰ আঘাতৰ বাবে প্ৰায় দুবছৰ ধৰি পুনসংস্থাপন কৰিবলগীয়া হয়। এই সময়ছোৱাত তাই অনবৰতে ভাবিছিল যে তাই পুনৰ ভাৰতৰ হৈ খেলিব পাৰিবনে? কিন্তু খেলপথাৰত হোৱা শাৰীৰিক বিষতকৈও বেছি তাই ব্যক্তিগত ট্ৰেজেডীৰ সন্মুখীন হ’ল— আঘাতৰ সময়তে তাইৰ দেউতাকৰ মৃত্যু হয়।

হকী ইণ্ডিয়াই উদ্ধৃত কৰা অনুসৰি বিউটিয়ে কয় যে, মোৰ আঘাতৰ সময়ৰ আশে-পাশে মোৰ দেউতাৰ মৃত্যু হৈছিল। মই ঘৰ আৰু শিবিৰৰ মাজত অহৰহ যাত্ৰা কৰি আছিলো। একে সময়তে ইমানবোৰ কথা চলি আছিল। কেতিয়াবা মই অনুভৱ কৰিছিলো যে মই হয়তো ঘূৰি আহিব নোৱাৰিম।

ঝাৰখণ্ডৰ এখন সৰু গাঁৱত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা বিউটিৰ পিতৃ আছিল তাইৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰেৰণা। আৰ্থিক অসুবিধাৰ মাজত তাইৰ মাত্ৰ পাঁচ বছৰ বয়সত তাইৰ দেউতাকে তাইৰ প্ৰথম হকী ষ্টিকটো বাঁহৰ পৰা বনাইছিল কাৰণ তেওঁৰ প্ৰকৃত হকী ষ্টিক এটা কিনিব পৰা সামৰ্থ নাছিল। পিছলৈ তেওঁ আনকি জীয়েকৰ সপোন পূৰণৰ বাবে আন ৰাজ্যত দৈনিক মজুৰিৰ শ্ৰমিক হিচাপেও কাম কৰিছিল।

তাই আৱেগিকভাৱে কয়, যেতিয়া মোৰ দেউতা আছিল, তেতিয়া মই এজন ডাঙৰ সমৰ্থন আছিলো। এতিয়া মই নিজেই সকলো পৰিচালনা কৰিব লাগিব।

আজি বিউটি তাইৰ পৰিয়ালৰ মূল সহায়ক। ৰাজহুৱা খণ্ডৰ কোম্পানী এটাৰ চাকৰিৰ জৰিয়তে তাই সমগ্ৰ পৰিয়ালটোক পোহপাল দিয়ে। ভায়েকৰ পৰিয়ালকো সহায় কৰে আৰু ভতিজী আৰু ভতিজাৰ পঢ়া-শুনাৰ খৰচো দিয়ে। মাক আংশিকভাৱে পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত আৰু স্মৃতিশক্তি হেৰুৱাইছে, আৰু তেওঁলোকৰ যত্নৰ দায়িত্বও তেওঁৰ।

বিউটিয়ে কয়, কেতিয়াবা মানসিক চাপৰ সৃষ্টি হয়। মায়ে কথাবোৰ পাহৰি যায় আৰু সুধি থাকে যে মই কেতিয়া ঘৰত থাকিম। মই যেতিয়া আঁতৰত থাকোঁ তেতিয়া মোৰ মনটো তেওঁৰ ওপৰত থাকে।

আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হকী আৰু ঘৰুৱা দায়িত্বৰ হেঁচাত ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰাটো সহজ নহয়, কিন্তু বিউটিয়ে হাৰ মানিবলৈ সাজু নহয়। তাই কয়, যদি মই বেছি চিন্তা কৰো তেন্তে মই মানসিক চাপত পৰিম। সেইবাবেই মই সম্পূৰ্ণৰূপে খেলখনৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিওঁ। পৰিয়ালটোক আৰ্থিকভাৱে পোহপাল দিব পৰাটো ভাল লাগে।

যেতিয়া আৱেগিক বোজা বাঢ়ি যায়, তেতিয়া তাই সতীৰ্থসকলৰ পৰা সমৰ্থন বিচাৰে।

তাই কয়, যদি মেচৰ আগতে মই নিৰাশ অনুভৱ কৰি আছো, তেন্তে মই মোৰ সতীৰ্থসকলক মুকলিকৈ কওঁ, 'আজি মোৰ গধুৰ অনুভৱ হৈছে। অনুগ্ৰহ কৰি মোক প্ৰেৰণা দিয়ক।' দলটোৱে মোক সদায় সমৰ্থন কৰে।

দীৰ্ঘদিনীয়া সংগ্ৰামৰ অন্তত বিউটিয়ে নিজৰ ছন্দ পুনৰ লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। এছিয়ান চেম্পিয়নছ ট্ৰফী আৰু সদ্য সমাপ্ত হকী ইণ্ডিয়া লীগতো খেলিছিল। এতিয়া তেলেংগানাৰ হায়দৰাবাদত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া ২০২৬ চনৰ এফ আই এইচ মহিলা হকী বিশ্বকাপ কোৱালিফায়াৰৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় শিবিৰত কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি আছে। দ্ৰুত দৌৰ আৰু বল গ্ৰহণ ক্ষমতাৰ বাবে পৰিচিত বিউটিয়ে ষ্ট্ৰাইকিং চাৰ্কলত নিজৰ আত্মবিশ্বাস পুনৰ লাভ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।

বিউটি ডাংডাঙে এতিয়া কেৱল খেলৰ স্বাৰ্থত খেলা নাই। প্ৰতিবাৰেই তাই হকীৰ লাঠিডাল তুলি লোৱাৰ লগে লগে মাকৰ যত্ন লোৱা, পৰিয়ালৰ ভৱিষ্যতৰ যত্ন লোৱা আৰু বাঁহৰ পৰা প্ৰথম হকী বনাই তাইৰ সপোনবোৰ গঢ় দিয়া দেউতাকৰ স্মৃতি সোঁৱৰণ কৰে ।

हिन्दुस्थान समाचार / মনোজ কুমাৰ শইকীয়া